Mistik bir kabusun ortasında gerçeklik algısı hiçbir işe yaramıyor. Göz kapaklarının titreyen dokusunda hararetli bir fon müziği mırıldanırken, kalbin ritmik ezgisine yetişmek hayli güç. Baş parmağın orta parmak ile girdiği etkileşime ilgi duyan bir hipnozun esaretinde kalmış tüm geçmişim, belki geleceğe uyanacağım bir şıklatmanın arzusundayım. Mazinin gizemli tınısında sonuç odaklı yollarda kaybolmak yerine, ilerleyen çağların sonunu göremeyen, fakat her görsel mabedin detayına sahip bir başlangıcı benimseyeceğim.
Ya iyi olarak ölürsün ya da kötüye dönüşecek kadar uzun yaşarsın. Sahip olduğun onca güce rağmen, beni korkutabileceğin hiçbir şey yok. Bu dünyada hayatta kalmanın tek mantıklı yolu, kural tanımamaktır.
Bu dünyada hayatta kalmanın tek mantıklı yolu, kural tanımamaktır. İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi… Ne kadar yalnız olduğunuzu anlamak, sizi üzüyor mu
Hayat seni güldürmüyorsa espriyi anlamadın demektir. Ben kötü biri değilim, sen iyi biri olmamı hak etmemişsindir. Şunu asla unutma; Gülerken kaybettiklerini, ağlayarak geri kazanamazsın!
Kan betonla aşka dolar semadan bizi izlerim Söyle bana, buldunmu uçtuğun gönüllerde dengimi Demiştim, bir kere göremezsin bak yad eller benzerliğimi Ahde vefa ettim sende sıra ver hadi güllerimi
"Herkesin niyetini anlayacabilecek yaşta ve donanımdayım. Evet bazen yok sayıyorum, bazen görmezden geliyorum. Çünkü öyle şeyler yaşıyorum ki onlar adına ben utanıyorum. Mesafemi koyup sadece uzaklaşıyorum. Günün sonunda arkamdan konuşan arkamda kalıyor. Bana taş atanın yolu tıkanıyor"
Hiç yanlış yapmadım diyemem ama hep ne hissettiysem onun peşinden gittim, bazen çok doğru olmadığını bildim yaptıklarımın, bazen de yanlış olmasına rağmen doğrunun peşinden koştum elimden geldiğince. İnsan hissettiği yerde; durduğu kadar.