Geceye kendinizi anlatan bir söz bırakın?

Bir gün bir süpernova patladı. Bu patlamadan yeni ve küçük bir yıldız doğdu. Evren ana çok sevindi. Zira bu yıldız pek güzel, pek sevimliydi. Diğer yıldızlar da bu yeni kardeşlerini çok sevdiler. Küçücüktü ama ışıl ışıldı. Derken bu minik yıldızın ışığı giderek artmaya başladı. evren ana ve diğer kardeş yıldızlar hayranlıkla izlediler. Hepsinin beklentisi bir anda yükseldi. Hepsi de bu minik yıldızın bir gün galaksiyi aydınlatacak bir güneş olması ihtimali üzerine sohbet ediyorlardı. Minik yıldız kendisi hakkında söylenen övgü dolu sözleri duydukça sevinçten heyecanlanıyor daha da ışıldıyordu. Ne var ki bir gün bu küçük yıldızın ışığı azalmaya başladı. Tam o anda evren ana ve diğer yıldızlar hiç olmadıkları kadar acımasızlaştı. Minik yıldıza hınçla dolu hakaretler yağdırdılar. Artık ondan gururla değil utançla bahsetmeye başladılar. Yıldızlar sırtını döndü ''Bizim böyle bir kardeşimiz olamaz'' dediler. Evren ana isyan etti ''Seni doğurmaz olaydım'' dedi. Bir süre sonra minik yıldız sönmeye yaklaştı. Ve ışığı azaldıkça daha büyük hakaretler duydu. Dışlandı. Ve hatta korkunç ithamlara maruz kaldı. Onun tek suçu beklentileri karşılayamamaktı.