Neden böyle anlamıyorum sanırım yardıma ihtiyacım var?

Aklıma çocukluğum geldiğinde otomatikmen ağlıyorum o kadar şeyi nasıl kaldırdı ben bu yaşta yapamıyorken o nasıl başardı aklıma geldikçe kafayı yicek gibiyim, çevremdeki insanlar yüzünden kendimden tiksiniyorum dış görünüşumden nefret ediyorum ben kendimden nefret etmek istemiyorum çabalıyorum ama olmuyor diğer insanlara karşı bu kadar dikkatli davranirken neden kendime yapamıyorum bilmiyorum kafamın içi o kadar dolu ki ders çalışarak doldurmak istiyorum ama artık gücüm kalmadı gibi yoruldum gerçekten ne yapicam bilmiyorum ben kimseye de anlatamıyorum yoruldum diyemiyorum ama gerçekten yardıma ihtiyacım var hiç bu kadar yardım istememiştim