İ_thar edenler haksızmıdır?

Ben nezaman öyle haber alsam "kim bilir ne derdi vardı" diyorum ama insanlar kötü laflar ediyor

20 olacak😅 öyle yoğun düşünmüyorum ama saçım beyazladı o dereceyim stresten

Hayat Tamamen bakış açısı ve psikoloji meselesi, ben avrupadayım ailem iyi, iyi kötü uzun süredir ilişkim var vs.. ama işte benim içimde çektiklerimi bide bana sorsunlar. İnsan var borç batağında ama yüzü gülüyor, kimisi ise zengin ama mutsuz

Ben de doyduğumu düşünüyorum heyecanım yok hayata karşı. Halbuki baba olmadım koca olmadım dede olmadım amca dayı olmadım daha mezun bile olmadım üniden ama işte merak edemez oldum. Eskiden hevesim vardı şimdi umrumda değil. Lüks araç kullandım iyi kötü param oldu güzel yerlerde çalıştım aşk yaşadım avrupada yaşadım birkaç ülke gezdim vsvs.. bana nankör diyenler olacaktır oyüzden bunları anlatmıyorum çevreme. Kimse yardımcı olmak istemiyor direk nankör deyip kötüleyip kenara çekiliyorlar. Kimse neden hevesin yok demiyor ve hevesimi canlandırmaya çalışmıyor

Anladım. Herkesin isteği farklı tabiki. Benimde şu an tek isteğim sevgilimle açık açık dertleşebilmek çünkü kimseyle dertleşmem. Onunla evlenmek olurdu en büyük isteğim ama bakalım belki olur belkide olmaz. 3.5 yıldır birlikteyiz

Dediğinde haklısın katılıyorum. O anlattı yanımda gerekirse ağladı da. Ben ona basit günlük dertlerden bahsettim asla ağlamadım ya da içimi gerçekten dökmedim çünkü ben asla dertleşmedim kimseyle. Alıştım. Canım aşırı çok yandı ama hiçkimseye belli etmedim hiçkimsenin haberi olmadı ve hala da yok. Daha 19 yaşındayım ama olgunluğum +25 yaşındaki birisi gibi. Sevgilim prenses birisi, onu dertlerimle boğmak istemem çünkü ona gülmek yakışıyor. O da olgun birisi ama bana nazaran çok daha hayat dolu, çünkü derdi yok maddi derdi yok, gelicek kaygısı yok. Benim bir yandan iyi okuyup diğer yandan ailemi zora sokmamak için kendi harçlığımı çıkartmam lazım, sevgilimle ilişkimi sürdürmem lazım, yüzük almam lazım, geliceğümiz hakkında planlarımın olması lazım bunları gerçekleştirmem için güçlü durmam lazım. Ve dahada niceleri. Bu dertlerin bir tanesi bile sevgilimde yok diyebilirim. E çünkü kadın ve durumu da iyi o yüzden neyi taksın ki. Evet ben ona belli etsem üzüntümü vs üzülür oda ama istemiyorum ben kimseye yük olmayı sevmiyorum çok kötü bir huy ama maalesef böyle. Kimseye boyun eymem yardım istemem annem babam dahi.

Gerçeğe dönersek, hiç gücüm yok hevesim yok, sevgilimi ihmal ettiğim için kendimi kötülüyorum ailem bana kızınca kendimi kötülüyorum, üzülünce kızıyorlar üzüldüğümü göstermemeye çalışıyorum. Sevgilime içimi döksem güçsüz çocuk gibi görünmekten korkuyorum bunca yıl başarılı olan insan ayakları üzerinde duran insanın ağlamasını pes etmesini ya da dinlenmesini istemiyorum. Hep güçlü durmam gerekiyor diye hissediyorum. Evet bunu belli etmeden durarım ama içimi dökmeyince kenara çekilip sessizleşiyorum bu da eksi. Anlatsam anlattım diye üzülüyorum anlatmasam diğer türlü üzülüyorum.

Acımasız birisi evet ama ben peşten koşmayı seviyorum bazen yorsa da. Tabi artık limite yaklaşıyoruz sabır güç yok peşten koşmak için. Derdimi anlatmayacağımı bildiği için yaklaşmıyor aslında canımın sıkkın olduğunu biliyor ama darlayınca anlatmam onuda biliyor. Sadece dozunu ayarlayamıyor. Bende ona derdimden bahsetmezsem acaba ona güvenmediğimi mi düşünüyor diye endişeliyim. Umarım bana inat o da derdini anlatmamazlık yapmaz. Anlatmam gerektiğini düşünüyorum ki aslında derdim klasik bir şey sadece ona yorulduğumu sarılmak istediğimi söylemekten çekiniyorum mesele bu. Eşim olacaksa anlatmam gerek aramızdaki bağın kuvvetlenmesi için zor günler şart ki onun kötü gününde ben onun yanında oldum bana ekstra güvenmişti. Benimde kötü günümde o olmuştu bir ara ve ben acayip aşık olmuştum tekrardan beni anladığını gördüğüm için.

Güçlü durmayı Öğrendim artık, üzülsemmi gülsemmi bilmiyorum. Ama ben stressiz yaşayamam gibi duruyor. Bir nebze sorunlarım azaldığı dönem çok garip hissettim sanki stres olmam gereken bir şey var da ihmal ediyorum diye

Sorunlarımı ona değil buraya anlattığım için bana çok kızar öğrense aslında ama nee yapayım o da çok prenses olmasaymış. Ben onu mutsuz edersem mahçup hissederim

Ben olmasam zaten bir şey olmazdı. Çok lider im ve kararları ben alıyorum o da bunların hepsine aşık. Kararlı olmamı zeki olmamı planlı dakik olmamı ve nicelerini seviyor. Yani uğraştırmayan erkek eşinin elinden tutup sen benimsin hadi gidiyoruz diyen erkek olmamı seviyor. Onun bu ilişkideki rolü enerji katmak mutluluk yaymak tatlılığı vs bende bunlara önem veriyorum çünkü enerji almam lazım ki onun için birşeyler yaparım. Sorun çözmede ise ben onun sorunlarını hep çözdüm kendimi yakarım onu yakmam o daha önceliğim. Beni biliyor o, ben ona hayattan yoruldum desem güçsüz gözüyle bakmaz ki bana diyordu ben sana söyleyemiyorum açık iltifat edemiyorum ama sen benim tanıdığım bildiğim en çalışkan erkeksin diye.

Yoruyor tabiki. Bazen beni anlasın ben söylemeden istiyorum, empati yapsın istiyorum ama bana gelince çocuklaşıyor bende babası oluyorum onun bazen. Olsun canı sağ olsun ki ben gerçekten onun için yaşıyorum açık ve net. Belki aptallıktır bilmem ama ben hayata anlam yüklemiyorum amacım mutlu olabilmek ve bunuda o sağlıyor. Ayrıldık birkaç kez ama hep yolumuz kesişti, kopamıyoruz bunu ikimizde kabul ettik. İnat konusunda ise hayatımda tanıdığım en inatçı kadın o, ve en inatçı erkek kendimim. maalesef eksi yönlerimiz var ama yanyana olana kadar. Birlikteyken iyiyiz şükür

Yok ben cnsellk için ölüp biten erkek değilim ki daha öyle bir şey de yapmadık 4. Yıl olacak. O da pek yakın değil o konulara. Ben daha çok aşk ı yaşıyorum bakarken ona manzara izler gibi oluyorum dünyanın en güzel kadını benim gözümde. Sinirliyken öfkeliyken dahi onu sevdiğimi söylerim kendime de hatırlatırım. Onu sevmek bir yanda diğer şeyler bir yana