Boşanmış çocuklu bir erkekle beraberim?

Hep dürüsttüm
Ama kalbim kırık , umut ettiğim gibi olmadı ilişkinin finali
Duygularıma yenik düşüp karar vermiş olmak istemedim o yüzden sordum aslında

Böyle anlatmadım tabi
Bu çok şımarıkça olur
Başka bir sebep sunup yavaşça uzaklaşacağım. Bilmeyecek yani sebebini.
Çünkü bir insan her zaman çocuğunu seçer. Bu böyledir

Çoktan.
Çocuk mu ben mi demem ama çocukla vakit geçirmek de istemiyorum. O benim çocuğum değil, bir de ona bağlanmak istemiyorum. Sürekli yanlış anlaşılır mı hareketlerim diye diken üstünde çocuğun yanında olmak istemiyorum.

Boşanan insanlar olarak hep çok zor olduğunu düşünüyorsunuz sürecinizin muhtemelen, haklısınız da. ama emin olun dışarıdan dahil olmak isteyenler için bin kat daha zor. Bir de öyle bir durum ki, kendini açıklasan bencil konumuna düşersin. Çünkü annelik / babalık çok kutsaldır ve dokunulmazdır. Kendi duygularımı ortaya koyarken çocuğu kıskanmış gibi algılanmak da istemiyorum. Özetle bu çok hassas bir konu ve şu ana kadar çok şey sırtlandım. Bir de bunu sırtlanmak istemiyorum. Çok yorucu

O 40
Ben 29

Minik kız da 4

Hayır ama çocuk gelene kadar çok sık görüşüyorduk. Kimi zaman birbirimizde kalıyorduk. Çocuğun velayeti değişti birden dünyam değişti. İstemiyorum bu çocuğu bu kadar ya..

Hiç yapmadım
İşim gücüm de iyi
Kendime bakabiliyorum
Ama çok seviyorum. Tabi çok sevsem de aptal değilim , hiç duygularımın esiri olmadım
O yüzden kalbim kırık ama mantığımla sormaya karar verdim

Hayır konuşmayalım mümkünse
Teşekkür ederim