Geceye bir söz, şarkı, şiir bırakalım mı?

Şarkı olarak bunu bırakıyorum.

şiir olarak da bunu bırakıyorum.

Yalnızlık
Bir gölgeyim ben, sessiz ve soğuk, Yalnızlığın karanlığında boğuk. Dört duvar arasında hapsolmuş, Kendi sesimi bile duymaz olmuş.

Bir kuş gibi uçmak isterdim gökyüzüne, Bir rüzgar gibi esmek dağlara, denizlere. Ama yalnızlığım zincirlemiş beni, Bırakmıyor ki gideyim benliğe.

Bir dost arıyorum, dertleşmek için, Bir el arıyorum, tutmak için. Ama yalnızlığım bir duvar örmüş etrafıma, Kimseyi sokmuyor içeriye, kimseyi çıkarmıyor dışarıya.

Yalnızlık bir yük, ağır ve yorucu, Taşımak zor bu yükü, çok zor. Ama bir umut var içimde, Belki bir gün biter bu yalnızlık, Belki bir gün güneş doğar karanlığın içinden.

Onca güzel varken kocaaa şehirde

Bir yalnızlık türküsü sindi yüreğime

Yılların yorgunluğu çöktükçe çöktü gönlüme

Yüzümde çizgi çizgi tane tane

Gözlerimden süzülen yaşlar ince ince

Sızım sızım indi kalbime

Kor oldu ateşim ne bir tende ne de bir nefeste

Rotasız yelkensiz ve limansız kaldım açık denizlerde

Gülen yüzler güzel kızlar hasret ve ukde

İçimde yarım kaldı sevdalar ve neşe

Yüzüm solgun ruhum şimdi dar bir kafeste

Nede güzel gülerdi severdi bu aciz zamanın birinde

Masallar yaprak yaprak uçup gidince

Artık sona yürüyorum günden güne aheste aheste

Sobalarında dolu
Kuru da Meşe
Yerim Sen gelmezsen
İçime dolmazki neşe

Yollarda hep gözüm
Bekler dururum
Ayaklar altında olsa da
Benim gururum

Ağaçlar yaprak açar
Dal budaklanır
Aklımda sen varken
Başka yar nasıl kucaklanır

Güzel bakışların
Benziyor güle
Bırakma ellere
Yüreğim çevirme küle