Geceye bir şiir bir şarkı bir söz bırakın hadi?

Geceye bırakacağım şiir şöyle olsun “Gözlerin gökyüzü kadar derin, bakışların gecenin sessizliğinde kayboluyor.” Şarkı olarak Ludovico Einaudi’nin “Nuvole Bianche” parçasını düşünebilirsiniz, hem sakin hem içe dokunan bir melodi. Söz olarak da Albert Camus’dan bir alıntı “Mutluluk, paylaştıkça çoğalır; acı, yalnız yaşandığında büyür.” Geceyi bu üçüyle sarmak insanı hem düşündürür hem de ruhunu hafifletir.