Çok yalnızım bütün gün evdeyim hiç arkadaşım, sevgilim yok ağlayamıyorum ne yapmalıyım?

bak güzel kardeşim. kimse başta seni kaale almaz çünkü grupta senden önce gelen birileri vardır.
onların sözü dinlenir , onların sözüne gülünür yorum yapılır. yalnız sen olmuyor beni kaale almıyorlar diye suskun kalırsan , durumunda değişecek birşey de olmaz.
git okul bahçende filan bir kız gördüğünde yanına otur. tanışmak istediğini söyle. bişeyler yap yani.
o tanışacağın kişi senin en iiy arkadaşın olacak diye demiyorum. en azından kendine bir özgüven kazanırsın. demem o ki ,"nasıl arkadaş yaparım? "demeden önce,"nasıl özgüvenimi geri kazanabilirim?" diye sorman gerekiyor kendine.

Kardeşim senin yüzünü güldürecek yeri geldiğinde arkadaş yeri geldiğinde sevgili yeri geldiğinde abi olacak birisini bul önce bir tanı insanları sonra herşey yoluna girer üniversite kazan varya kesin bir çevren olur

Tipine kaydığım yaşamadığın sıkıntılar hakkında millete yanlış yonlendirmeler yapma popon yiyorsa Boğaziçi köprüsüne gel benle

Neden dolayı yalnızsın?

ayneeeeeen:/yine de beni geçemedin yıl olarak. işin en kötü yanı işsizim uzun zamandır. Hoş, işim varken de 7/24 çalıştım yine arkadaş yoktu ama 1-2 kişi görüyordum gene de. İstemiyorlar deme, tamam çevremde (arkadaş değil de beni bilenler) insanlar beni çok sever istesem arkadaş olurum ama güvenim de kalmadı ki. Yani "Aaaa Ceeeem naaaaber yaaaa:)"diyorlar ama arkamdan bıçaklayanı çok oldu. Yine de severler ama işte... Sakal bırakacak adam değilim yoksa, anla artık yani. öyle de yoook böyle de yok. Sakalsız 26-27 yaş diyorlar yoksa iyi de bana ne? Boş olduktan sonra bana da bir faydası yok. Bunaldım bende çok kötü...