Yaş ilerledikçe arkadaşının kalmaması size de oluyor mu?

21 yasinda uni ogrencisiyim ve artik neredeyse hic arkadasim yok mesela okulda 2 arkadasim var ama hic samimiyet hissetmiyorum sirf okulda yardim alabileyim zaman gecsin diye takiliyorum cunku hic kafam uyusmuyor surekli üzgünler tüm gün negatif basiyorlar normal mutlu mutlu konusuyorum ona bile bi laf artık psikolojim bozulmaya basladi en kucuk ornek onlarin paraya ihtiyacı var part time calisiyorlar benim ihtiyacim yok diye surekli sen zaten rahatsiz senin ne gibi derdin olabilir ki bizde yok oyle aile gibi seyler diyorlar ki aile hayatim hakkinda en ufak fikirleri yok cunku herkes sadece kendini onemsiyor yani verdigim degeri hic alamadigimi fark ettigimden beri sadece çıkar ilişkisi oldu o ikisi disinda disarda gorusebilecegim hic arkadasim yok eskiden cok arkadasim vardi bi anda kimsem kalmadı konusabilecegim bulusup havadan sudan vakit oldurecegim hic kimsem yok arkadaslarim sadece daha da uzgun olmami sagliyor onlarla iliskini kes demeyin yanliz kalmak istemiyorum cunku siniftaki herkes cok egoist ve kaba kimseyle tanisamadim bunca zaman hevesim kirildi artik hicbir sey gelmiyor icimden İstanbul'da yaşayan yaşım yakın kiz varsa arkadaş olabiliriz