KURAN KURSUNDA YAŞADIKLARIM VE NEFRETLİĞİM?

Arkadaşlar ben kuran kursuna başladım hazırlık senem iyiydi kalma gecme vardi her neyse sınıfımda bi kız vardı benle dalga gecerdi bi kere yemek masasina oturdum o geldi yerimden kaldirdi ısrar ettim her neyse ağlayarak masadan kalktim sinav günü rahle aldim arkadas geldi rahleyi aldi sonra sınıftakilerine bilmem ne sümük gibi yapıstı almaya çalıştı dedi öyle 1 sene bitti sonra 1 e gectim hep sonu gelmeyen cümleler kurdum diye dalga geçildim ve onlar yüzünden ben kurstan soğudum ve tek kaldım içime kapandım o kişileri Allah a havale ettım kızın biri benim hakkımda kokmadigim halde kokuyorsun senden nefret ediyorum vs diyordu hocalar sorardi ne oldu diye söylemezdim sonrada iyice içime kapandım derslerime odaklandım stres dert vs ettim kursa gitmek istemedim ailem zorladı git oku diye ben her gittigimde göz yaşı dökerdim insanlar kursu sevdirim derken kurstan nefret ettirdiler o yüzden kurslardan nefret etmeye başladım siz olun bi evladiniz kursu istemezse zorlamayın severek gdiyorsa gitsin kursunu tamamlasin ben pandemi araya girdikten sonra kursu bıraktım ve kursta yaşadıklarım aile sorunlarım benim psikolojimi bozdu hiçbiseden tat almiyorum hayattan soğudum ölmek istedim intihara meyillendim ama olmadı artık kendi halime büründüm susup insanlar kırdıgi kadar Allah a havale ediyorum ben kursta yasadiklarimi annem bilmiyor bilse bise olmaz git derdi yine ama zorla insan bise yapamaz