Lütfen okuyun. Bu hayat çok ağır geliyor. Ne yapmalıyım?

Annem ve babam beni hayatım boyunca daima susturdu. Her zaman fazla kibardım ve çoğu zaman konuşmazdım. Bu yüzden bir ezik (!) gibi yaşadım, önüme çıkan herkes hakkımı yedi. Herkes kandırdı. Şiddetin her türlüsünü pek çok kişi tarafından gördüm. Defalarca kez iğfal edildim. Kimsem yok. Babam bile beni dolandırdı. Canıma kıymaya bile kalkıştım, annem olayı fark ettikten saatler sonra bu durum araştırılmasın ve bu durumun cinayet olduğu düşünülmesin diye psikiyatriye götürdü (çünkü tekrarlarsam elinde bir rapor olmasını istiyordu), ama acile götürmediği bile oldu. Hatta bir keresinde hastaneye gitmek zorunda kaldım diye babam bana "ölmek isteyen insan hastaneye gitmez" dedi. Annem ve babam ayrıldı ama babam eve her geldiğinde bana fiziksel ya da psikolojik şiddet uyguluyor. Bir kız kardeşim var, bana "burası benim babamın evi, seni bu evde istemiyorum, benim evimde hayat kadınına yer yok" falan yok. Hasta doğmuşum, akciğer hastasıydım ve sürekli ağlama krizleri geçiriyormuşum. Annem hastalığım olduğunu bilmesine rağmen lanetli ve uğursuz olduğumu düşünmüş, sırf çok ağladığım için. Annem ve babam beni ihmal ederken (keşke ihmal etmeye devam etselerdi de bugünleri görmeseydim) anneannem dermiş her zaman "çocuğu hastaneye götürün" diye. Birkaç sene sonra ise ben 4-5 yaşlarındayken anneannem ve babaannem vefat edince annem hep beni suçladı "ağlaya ağlaya sonu oldun onların" diye. Bazenleri ağlayınca hâlâ söyler bunu "gene kim bilir kimi öldüreceksin ağlayarak" diye. Konuşamamanın sebebi kendileri olmalarına rağmen daha 10 yaşında küçücük bir çocukken psikiyatriste götürdü beni ve tam 11 sene onlarca farklı ilaç kullandım. Kimi zaman da yaşadıklarımdan dolayı üzgün olduğum için verdiler ne olduğunu bile bilmediğim ilaçları. Ama hiçbir zaman fayda etmedi bunlar bana, aksine fizyolojik olarak zarar verdi. Zaten hiçbir doktor da psikolojik olarak bir teşhis koymadı bana, hiçbir ilaç da fayda etmediği için her seferinde farklı ilaç verip durdular. Annemle aramda sorun çıkmasın diye yıllarca o ilaçları kullandım. Küçükken yapılan bir zeka testinde üstün zekalı olduğumu söylemiş doktorlar annemlere. Artık eski zekam da kalmadı, hiçbir şeye odaklanamıyorum bile. Yakın zamanda ise Almanya'ya gitmeyi planlıyordum, bir adamı çok seviyordum ve onunla yeni bir hayata başlamak istiyordum. Her riski göze almıştım. Kendi hayatımda yaşadığım bazı problemler yüzünden bir süre eskisi kadar ilgilenemedim onunla. Bugün ise sebebini sordu, bazı insanların bana zarar verdiğinden bahsettim kısaca ama detaylı açıklamadım. Bana "umarım seni pazarlayanlarla problem yaşamamışsındır" gibi bir cümle kurdu. Benden haber alamadığı için böyle düşünmüş güya. Elim kolum bağlı ne yapacağım bilmiyorum artık. Daha bir sürü detay var ama anlatırsam soru daha da uzayacak. Ben defalarca kez kötülük gördüm pek çok insandan. Dayanamıyorum artık. İnsanlar bana "kusursuz bir güzelliğin var, herkes senin yerinde olmak ister, sorunlarını abartma" gibi şeyler söylüyor. Çaresizim. Ne yapmalıyım?