Neden her şey bitmiş yaşamak daha fazla acı verecek Gibi hissediyorum intihar düşüncelerim aklımdan çıkmıyor?

Piskologada gittim bu süreçte hiç bir şey değişmedi, sanki yokluğum daha hayirliymis gibi geliyor, bıraktım oynamıyorum ama her şeyim gitti esimide çok seviyorum ama yalan işin içinde girince işte insanın kendini savunacak bir seyide kalmıyor.

Var evet

Demedim çok fazla bir vaktim olduğunu düşünmüyorum karımın özellikle beni bırakması bana çok koydu tabi haklı kız kim çeker ki hayatı maffolsun istemiyor, pek fazla bir vaktimin olduğunu düşünmüyorum, ambulanstaki ler bile beni teselli etmeye çalışıyor du gençsin düzelir yapma etme tedavi gör ama her şey çok boş kalıyor bir kere yüzüm yok insanlara kim yüzüme baksa bir utanç içindeyim bunu atlatamiyorum

Utanıyorum acim bitmiyor sadece bilincim yokken iyiyim hep uyumak istiyorum, aklım başımda olsun istemiyorum acı çekiyorum sürekli ağlıyorum ergenlik dönemine dönmüş gibiyim eşime saplantı yapmaya başlıyorum sürekli arıyorum tabiki bakmıyor bakmadık ca daha kötü oluyorum iş yerine gittim assagi inmedi yolun karşısındaki parkta kollarımı kestim çıkıp gelmedi acim daha da arttı aynı mal gibiyim 5 er zimbayla duruyorum dışarı bile çıkmadın yazdım bana dediği bu yaptığın beni daha çok soğutuyor diyor ben ölüyorum diyorum o soğuyorum diyo...

Dediğim gibi. Bana burdan kurtuluş gibi geliyor

Elimde değilki sanki dünyanın en mantıklı işi gibi geliyor bana