29 yaşına geldim. Tövbe edip hayatıma çekidüzen vermek istiyorum ama geçmiş günahlarım çok rahatsız ediyor. Bunalımdan çıkamıyorum?

O yüzden mi yıllarca bu kadar acı çektim? Hala çekiyorum. Neden beni vicdanıma mahkum etti?

Ölüme gidiyorum. Böyle azap mı olur?

Bile isteye yapmadım bu hatamın farkına 2 yıl sonra vardım. 😞 Cinsel ilişki yaşadığım kişi tarafından arkadan tecavüze uğramıştım en son da onun zorlamasıyla psikolojik baskıyla ilişki yaşamıştım. Şahıs benden 5 yaş büyüktü. İlk başta rızamla bir sürü cinsel ilişki yaşadım bu kişiyle, zaten hatayı burada yaptım kendimi yanlış insanların kucağına attım. Esas konuya geleyim. Bu kişi bir gün tahrik olduğundan olsa gerek yataktayken bana arkadan tecavüz etti ağlamama rağmen de orgazm olana kadar devam etti. Benden zaten anal da istiyordu ama ben kabul etmiyordum yapmıyordum. Sonra tabi ben o kadar canım ki. Bilmiyorum 16 17 yaşındaki bir kız bu kadar canım ve saf olabilir mi onu da bilmiyorum. Bu kişiyle hiçbi şey olmamış gibi görüşmeye devam ettim. Benden faydalanmasına izin verdim. En son da psikolojik baskıyla ilişki yaşadım ama afedersiniz ben pozisyona girdim domaldım yani bir nevi izin vermiş olmuşum istemeyerek de olsa! Tabi ilk domalmam değildi ondan önce defalarca o pislikle isteğimle ilişki yaşamıştım ama bu son ilişki de rızam dışındaydı ağladım hissettiğim sadece ruhsal acıydı ben ruhsal acı çektim o zevkini yaşadı. Bunu neden izin verdim bilmiyorum ama tek bildiğim şey ezik ve saf olmamdı. Kimseye hayır diyemezdim milleti memnun etmeye çalışırdım gördüğüm zararları bile görmemezlikten gelirdim. Kendimi suçlamamın nedeni de şu; ben bu kişiyi 17 yaşıma bastıktan sonra bana zarar veren bir kaç kişiyle birlikte şikayet ettim ama bu kişinin bana arkadan tecavüz ettiğini söyleyememiştim utandığımdan olsa gerek. Son zorlayarak istemeden de olsa izin verdiğim pozisyona girdiğim normal yolla olan ilişkinin zorla olduğunu söyledim polis de ifademi alırken zorla organ sokmak suretiyle tecavüz yazmış. Ben sonra kendimi suçladım o tam tecavüz gibi değil diye. Yıllar sonra bulunduğum şehirdeki mahkemeye gittim bu kişiyle olan mevzuyu olduğu gibi yazıp dilekçe verdim ama hiçbi yanıt gelmedi

Ben kendimi yıllardır suçluyorum. Bilinçli bir şekilde iftira atmadım ama üstü kapalı anlattığım zaman bazı insanlar iftira bu diyor. Kızın birine anlattım istemeden mistemeden sonuçta iftira atmışsın o tecavüz değil dedi. Ben bu ağırlıkla yaşayamıyorum. Herkes üstüme geldi şikayet ettiğim zaman. Yaşıtım olan kız kuzenim bu şahısla olan ilişkimi biliyordu onu savundu o yapmaz o yapmaz diyerek. Zaten o kuzenimin dedikodusuyla akrabalarım da duyacağı için herşeyi olduğu gibi anlatamadım bana arkadan tecavüz ettiğini söyleyemedim. Yıllar sonra öğrendim ki şahıs yırtmış. Mahkeme tüm ilişkilerin rızaya dayalı olduğuna karar vermiş ama ben hala istemeden iftira atmış mı oldum diyerek kendime yükleniyorum. Sabah azapla uyanıyorum. Biri paylaşımıma seni allah affetmez dedi zaten ondan sonra hepten psikolojim bozuldu. Ben günahlarımın bedelini bir bir ödedim. Kaza geçirdim burnum hasar gördü. Saçlarıma genç yaşta aklar düştü. Yüzümde nur kalmadı. Kilo aldım şiştim. Buna rağmen içimdeki azap dinmiyor. Hep o ifade ve pozisyona girmem gözümün önüne geliyor. Allah beni affetmeyecek diyorum. Kul hakkına girdim diyorum. Ben ölüyorum. Gözüm kararıyor dünyamın karardığı gibi artık gözüm de kararıyor. Her şey için çok pişmanım. Ben allaha layık bir kul aileme layık bir evlat olmayı beceremedim. Bu hatayı bile isteye yapmadım mecbur bıraktılar ben ister miydim bu hatayı yapmak? Nerden bileyim polis öyle yazacak? O bahsettiğim adam da bu yüzden yargıladı sen millete iftira atmışsın milleti karalamışsın birbirinizden farkınız yok dedi. Ben bile isteye yapmadımki bunu. Niyetim bu değildi. 😞 Rıza dışı yaşadığım bir ilişki için de nasıl rızamla yaşadım diyebilirdim?

Vicdan azabı çekiyorum son olay tecavüz gibi değildi verdiğim ifade yüzünden vicdan azabı çekiyorum

Ama ben o zaman onu söyleyemedim utandığımdan

Bu bunalım kafasından kurtulamıyorum korkuyorum korku da vicdan azabımı tetikliyor

Sadece psikiyatristlere gittim onlar da bol bol ilaç yazdı

Hayır çok yargıladılar benim hatalarımda çok üzerime gelindi ergenlikten bu yana. O yüzden suçluluk psikolojisi oluştu

Yaptığım hata çok ağır. Kabullenmekte zorlanıyorum sadece zina yapsam tövbemi eder geçerdim ama mesele zina değilki. İçim bir türlü rahatlamıyor korkuyorum hasta oldum beni yargılaya yargılaya hasta yaptılar. Sanalda içimi açtım hatalarımı anlattım bana yaşadığın bu durum az bile, psikolojin bozulsun bir zahmet kendini suçla diyen oldu. Onu bırak öz annem bile suçluyor. Herkes beni çukurun içine attı

Yaşadığın şu durum az bile dedi daha kötü olmayı hak ediyormuşum psikolojim de bozulmalıymış uzun uzun yazmış bir de. Onunla bununla yatarken bunun sonuçlarını düşünecektin demiş.

Paylaşımlarına biraz göz attım asosyalim çekingenim diye yakınmış. Bir de seni birileriyle yattığın için yargılamıyorum insanları karaladığın için yargılıyorum dedi sanki o insanlar masummuş gibi. Tecavüze uğramama rağmen bunu dedi adam sana tecavüz etmiş ama sen de onunla bununla yatarken bunun sonuçlarını düşünecektin demiş beyfendi bir de reşit olmayan kişilerle yaşanılan ilişkilere reşit olmayan kişilere yapılan istismara karşıymış dediğine göre bu karşı olmuş hali mi? Bana sen bile isteye birlikte oluyorsun yazmış

Çünkü zaten kendimi suçluyorum tecavüze uğradığım için de değil o tecavüzün üstüne de yanlış yaptım çünkü geçmişim yanlıştan ibaret

Telafi olmayacak bir hata ama. Söylesene ben tecavüzcümden bir de gidip helallik mi alayım? Açık bir kapı yok kurtuluş yok benim olayımda. Bütün kapılar kapalı

Çok suçlandığım için suçluluk psikolojisi oluştu bence

Öncelikle lütfen yargılamadan dinleyin. Bile isteye yapmadım bu hatamın farkına 2 yıl sonra vardım. 😞 Cinsel ilişki yaşadığım kişi tarafından arkadan tecavüze uğramıştım en son da onun zorlamasıyla psikolojik baskıyla ilişki yaşamıştım. Şahıs benden 5 yaş büyüktü. İlk başta rızamla bir sürü cinsel ilişki yaşadım bu kişiyle, zaten hatayı burada yaptım kendimi yanlış insanların kucağına attım. Esas konuya geleyim. Bu kişi bir gün tahrik olduğundan olsa gerek yataktayken bana arkadan tecavüz etti ağlamama rağmen de orgazm olana kadar devam etti. Benden zaten anal da istiyordu ama ben kabul etmiyordum yapmıyordum. Sonra tabi ben o kadar canım ki. Bilmiyorum 16 17 yaşındaki bir kız bu kadar canım ve saf olabilir mi onu da bilmiyorum. Bu kişiyle hiçbi şey olmamış gibi görüşmeye devam ettim. Benden faydalanmasına izin verdim. En son da psikolojik baskıyla ilişki yaşadım ama afedersiniz ben pozisyona girdim domaldım yani bir nevi izin vermiş olmuşum istemeyerek de olsa! Tabi ilk domalmam değildi ondan önce defalarca o pislikle isteğimle ilişki yaşamıştım ama bu son ilişki de rızam dışındaydı ağladım hissettiğim sadece ruhsal acıydı ben ruhsal acı çektim o zevkini yaşadı. Bunu neden izin verdim bilmiyorum ama tek bildiğim şey ezik ve saf olmamdı. Kimseye hayır diyemezdim milleti memnun etmeye çalışırdım gördüğüm zararları bile görmemezlikten gelirdim. Kendimi suçlamamın nedeni de şu; ben bu kişiyi 17 yaşıma bastıktan sonra bana zarar veren bir kaç kişiyle birlikte şikayet ettim ama bu kişinin bana arkadan tecavüz ettiğini söyleyememiştim utandığımdan olsa gerek. Son zorlayarak istemeden de olsa izin verdiğim pozisyona girdiğim normal yolla olan ilişkinin zorla olduğunu söyledim polis de ifademi alırken zorla organ sokmak suretiyle tecavüz yazmış. Ben sonra kendimi suçladım o tam tecavüz gibi değil diye. Yıllar sonra bulunduğum şehirdeki mahkemeye gittim bu kişiyle olan mevzuyu olduğu gibi yazıp dilekçe verdim ama hiçbi yanıt gelmedi.

Ben kendimi yıllardır suçluyorum. Bilinçli bir şekilde iftira atmadım ama üstü kapalı anlattığım zaman bazı insanlar iftira bu diyor. Kızın birine anlattım istemeden mistemeden sonuçta iftira atmışsın o tecavüz değil dedi. Ben bu ağırlıkla yaşayamıyorum. Herkes üstüme geldi şikayet ettiğim zaman. Yaşıtım olan kız kuzenim bu şahısla olan ilişkimi biliyordu onu savundu o yapmaz o yapmaz diyerek. Zaten o kuzenimin dedikodusuyla akrabalarım da duyacağı için herşeyi olduğu gibi anlatamadım bana arkadan tecavüz ettiğini söyleyemedim. Yıllar sonra öğrendim ki şahıs yırtmış. Mahkeme tüm ilişkilerin rızaya dayalı olduğuna karar vermiş ama ben hala istemeden iftira atmış mı oldum diyerek kendime yükleniyorum. Sabah azapla uyanıyorum. Biri paylaşımıma seni allah affetmez dedi zaten ondan sonra hepten psikolojim bozuldu. Ben günahlarımın bedelini bir bir ödedim. Kaza geçirdim burnum hasar gördü. Saçlarıma genç yaşta aklar düştü. Yüzümde nur kalmadı. Kilo aldım şiştim. Buna rağmen içimdeki azap dinmiyor. Hep o ifade ve pozisyona girmem gözümün önüne geliyor. Allah beni affetmeyecek diyorum. Kul hakkına girdim diyorum. Ben ölüyorum. Gözüm kararıyor dünyamın karardığı gibi artık gözüm de kararıyor. Her şey için çok pişmanım. Ben allaha layık bir kul aileme layık bir evlat olmayı beceremedim. Bu hatayı bile isteye yapmadım mecbur bıraktılar ben ister miydim bu hatayı yapmak? Nerden bileyim polis öyle yazacak? O bahsettiğim adam da bu yüzden yargıladı sen millete iftira atmışsın milleti karalamışsın birbirinizden farkınız yok dedi. Ben bile isteye yapmadımki bunu. Niyetim bu değildi 😞 Rıza dışı yaşadığım bir ilişki için de nasıl rızamla yaşadım diyebilirdim?

Korkuyorum çok suçluyorum kendimi. Hep sorguladım yıllardır kendimle savaştım belki de kanser olup öleceğim. Olan bana oldu ben onları şikayet ederek sadece kendimi cezalandırmışım

Ben unutsam sussam o kuzenimle annesi susmuyor hep karşıma çıkarıyorlar geçmişimi. Beni yıkmak için geçmişte yaşadıklarımı kullanıyorlar. Ayağa kalkmamam için uğraşıyorlar