Nasılsınız insanlar?

Kendime, kaderime ne bileyim dünyaya yaşama. Aslında iyi bir şey yaptım ama içimde burukluk kaldı. Umarım hayatı kovalamayı bırakır önden koşarım

Her zaman iyi olmayacağını hepimiz biliyoruz sanırım hatta çoğu zaman bile olmayacak. Küçük mutluluklara ihtiyacım var orası kesin. şu an bir pasta bile beni mutlu edebilirdi lakin sanırım sadece su içip uyuyacağım.

Kendimi şu an tam olarak nasıl mutlu edebilirim?

Şarkılar hakkında sana bir şey söylemek istedim. Hemen şu an aşırı duygusal ve sevdiğin bir şarkı aç. Bir kaç kez dinle şarkıya eşlik et. Nasıl hissettiğini yaz.
Yarın tekrar en sevdiğin en hareketli şarkıyı aç ve eşlik ederek bir kaç kez dinle. Onu da yaz sonra karşılaştır.

Müzik korkunç bir şey çünkü duygularını kontrol edebiliyor. Acı çekmen ve motive olman gereken yerde dans ediyor, mutlu olup bir şeyler basarman gereken yerde ağlıyorsun.

Tavsiyen için sana çok teşekkür ederim, reddetmek gibi değil daha çok öyle bilgimi paylaşmak istedim. Son günlerde arkaplanda çalan şarkıların esiri olmuş durumdayım, bir kaç müzik sıralı bir şekilde beni bataklığa sürüklüyor

Şükredecek çok şeyim var haklısın. Bunun için 5 dakika gözlerimi kapalı tutmam bile yeterli olabiliyor inan bana. İsyankar bir imaj uyandırmak istemiyorum sadece herkese olan gibi bana da bir tür duraksama vurdu. Hani böyle boşluğun içinde bulursan ya kendini, savrulmak istersin dört bir yana. Öyle bir his.

Aşabilirim, yapmam gerekenler basit. Çay demlerim, bisküvi yerken çizgi film izlerim daha sonra yatağa yatar sabah erken kalkıp günün ilk ışıkları ile hayvanlarımı besler projemin başına geçerim.

Nasıl yapabileceğimi biliyorum lakin sadece paylaşmak istiyorum. Anlatmak. Bilinmek

Hahaha evcil hayvanlarım 1 adet sokak kedisi 2 adet kaz ve onlarca tavuk, 1 tane balık ve bir de köpeğim vardı ama o gitti. Geçen de yavru kedim öldü.

Evcil dediğime bakma karmakarışık

Herşeyin bir sonu olduğu gibi onun da sonu vardı. İhmalkarlık var mı? Evet var. Onu alıp eve sokup, yıkayıp, sürekli ısıtarak ve şefkat göstererek baksaydım muhtemelen yaşardı lakin bunu yapabilecek boş zamanım yok ayrıca aşırı ilgi bekleyen varlıklara karşı içimde soğukluk oluşuyor neden bilmiyorum.

Ben artık kaçıyorum size de iyi geceler dilerim.

Aslına bakarsan bayağı içli dışlı olduğum bir topluluktan süresiz olmak üzere ayrıldım. Oyun platformu ama uğraştığım herşeyi sildim işte, hırslarım birikimlerim gitti, gitme diyen insanlar vs. Bu şekilde yaşayamam bilemiyorum. Hayatımın büyük bir kısmını çalıyor

Haklısın bitirmem gereken bir projem var, başvurmam gereken bir memuriyet var. Hayat beni bekliyor

Ettirirsem geri dönerim ayrıca biliyorsun herkes insanların varolan statüsüne göre iyi davranıyor. Herşeyini kaybetmiş insanı kim ne yapsın?

Yanlış anladın sanırım, oyun dünyasından bahsetmiştim. Herşeyimi orada kaybettim. Çoğunu insanlara dağıttım.

Daha önce hiç online bir oyun oynadın mı?

Tavsiyen var mı?

Hayata baksana, nerede olursan ol ne yaparsan yap, istersen dünyadan tamamen kop daima dert seni buluyor. Bu kadar duygusal varlıklar olmak zorunda mıydık acaba

Cidden kendini mutlu hissettiğin oluyor mu? Çünkü gülümsediğin sırada bile çözülmesini beklediğin çok şey oluyor.
Yalnızlık, para, evlilik, çocukların, gelecek kaygısı, kendini tamamlayamama, hedefinin olmaması vs.

Olmayacak bir şeyi beklemek ah'maklık olurdu sanırım.
Dediklerini gayet iyi anlıyorum, zaten anlamak zorundayım. Hayatın dümeni bizim elimizde değil önümüze geleni en iyi şekilde yaşamaya çalışmak tek gayemiz. Ama bana hak vermeni istiyorum, bazen böyle herşeyi bırakıp teslim olmak geliyor insanın içinden. Yeter dediği zamanlar oluyor.
Daha önce yüzlerce insanı motive etmeye çalışırken farkettim aslında benim de onlardan bir farkım olmadığını. Hayatlarımız birer bina gibi ve etrafımızda yıkılanlar oldukça ayakta tutmaya çalışıyoruz. Ta ki sıra bize gelene kadar.

Süreç işlemeye devam ediyor, vaktimiz daralıyor ve yaptığımız tek şey ayakta kalıp daha geç ölmek oluyor. Ne kadar ilginç.

Sonu şey gibi oldu Komili yağ'ın Hafifim Hafifsin Hafif reklamı gibi 😂
Evet gökyüzüne bakıp sigara yakıp öylece hiçbir şey hissetmeden baktığım çok oldu.

Bence bu yeni çağın yaşam felsefesi değil, ben insanların geçmişe göre daha çok acı çektiğini düşünüyorum. İnsanların topraklarını savunma gibi bir hedefi yok, icat yapamıyorlar, buluş kalmadı artık, keşfedilecek bir şey yok. Kayıp olmuş durumdayız, varlığımızın amacını yitirdik. Her gün 8-5 çalışıp sadece yemek yiyoruz.

Biz diyince eklemek istedim, ben kendimi dünyadaki çoğu insanla bir görmüyorum. Kısmetse olur gibi bir saçmalığı popüler yapabilecek kadar basit insanlarla aynı kefede olmadığımıza eminim. Bu manipülasyonlar senin ve benim için değil, kerizler için.

Ve evet aciz varlıklarız, aslında tam donanımlıyız ama evrenin denge kanununa bağlı olarak bizi aşağı çeken duygulara sahibiz. Harika bir aklın var ama seni yatağında çıkartmayacak kadar da hüznün

Yarın sabah harika bir enerji ile uyanıp bilgisayarın başına geçip projem için müzikler arayacağım. Çay içip kurabiye yiyeceğim, spor yapacağım ve ailemle şakalaşacağım. Ben eğlenceli bir insanım ve bunun geçeceğini biliyorum. Nasıl geçeceğini de biliyorum.
Ama paylaşmak istiyorum, böyle hissederken birileriyle konuşmak istiyorum. Kimseyle paylaşmayacaksam bu kadar fikir ile ben ne yapayım ki?

Evet fikir ve görüşlerin benimkilere çok benzer belki aynı gün doğmuşuzdur, sakin bir yapın var ayrıca. Kimse bu kadar sabırlı davranmazdı sanırım. Gerçi tezlerini çürütmeye çalışmadım.

Zıt görüşlü herhangi birinin saygı çerçevesinde yaklaştığı hiç olmadı. Ya doğrularımız farklıydı ya da gerçekten ikna olmak istemiyorduk. Tartışmayı stres dolayısıyla sevmiyorum, stresin fiziki hasarı inanılmaz derece büyük

Şu yaşıma kadar kiminle olursa olsun hatta bazen kendi görüşümde olan insanlarla bile tartıştım ve ne farkettim biliyor musun, fikirler ve düşünceler asla değişmiyor. O yüzden tartışma görünce sadece uzaklaşıyorum. En güzeli.

Ben artık kaçayım, güzel sohbetin için teşekkür ederim. Arada bunu tekrarlayalım