Yıllar önceydi, çok da güzeldi dediğin ne vardı?

Yıllar önce olan her şey şimdi olan her şeye göre çok daha güzeldi. Önceden samimiyet vardı. Herkes içtendi. Gülüşler, sohbetler, arkadaşlıklar, hepsi gerçekti. Sorgulama gereği bile duymazdı insan.

Kötü niyetli olanlar bile daha samimiydi. Ne olduklarını baştan belli ederlerdi. Sinsi sinsi arkadan kuyunu kazmazlardı. Apaçık niyetlirini baştan belli ederlerdi..

Belki copy paste cevap oluyor ama o günlere özlemim bitmiyor.

Annemin Betüşüm diye beni bağrına bastığı günler. Çocukluğum, gamsız, sorumluluğumun olmadığı, anneli babalı mutlu mesut yaşadığım o günler çok güzeldi. Evimiz sobalıydı. Abimler ve ablamla yer yatağında yatardık. Ayağımızı sobaya uzatarak uyurduk. Babamın maç özetleri sevdası sebebiyle Kemal Sunal filmlerinin çoğunun sonunu bilmezdik. Annem sobada tereyağlı ekmek yapardı. Kokusu halen burnumda. Bardak pastası yapardı, obur abim🙄 çoğunu yerdi ben okuldan gelmeye kalmazdı. Annem vitrine saklardı benim için.
Yıllar önceydi, çok mutluyduk, kursağında kalmak deyimini yaşayıp öğrenmiş olduk birlikte, sonra büyüdük ve herkes bir yerlere dağıldı.

Hatıralar iyi ki varlar.

Yıllar önce aslında bir çok şey daha güzeldi.. Tek bir şeyle anlatamam ama sıcaklık samimiyet gibi şeyler sanırım eskiden daha fazla ve içten hissettiğimiz duygulardı.. Keyifli geceler..