Şu an kendimi tavana bakarken buldum?

Kendimi boş hissediyorum içimden bir şey alınmış gibi bu durumu arada sırada siz de yaşamışsınızdır büyük bir derdim olmamasına rağmen bazen bir kaç gün (hatta 1hafta) kendimi tavana bomboş bakarken buluyorum şimdi de böyle hayat, düşünce, felsefe, inanç bunlar hakkında çok şey araştırdım ama araştırdığım beğendiğim hiçbir söz aklıma gelmiyor beynimden çok kalbim donmuş gibi. Bu zamanlarda Kendime değersiz diyorum ama değersiz olmadığımı biliyorum. Huzurlu ve mutlu olduğum anlar var ama çok s@lak p^ç gibi hissediyorum.(affedin kelime dağarcığımın kısıtlı başka bir şey gelmiyor aklıma) meteor düşse, yanımda bir trafik kazası olsa umrumda olmayacakmış gibi. Tüm günüm yatmakla geçiyor. Arkadaş anne baba dışarı çıkmak nefes almak her şey anlamını yitirmiş gibi buraya gelmemin sebebi ise hiç ummadığım bir kelimenin beni kendime getirmesi ya da bilmiyorum sanırım sohbet etmeye ihtiyacım beni tanımayan ama derdimi dinleyecek birisi Sanırım fazla şey istiyorum haaa —_— depresyonda değilim saçımı başımı yolasım yok aslına bakarsınız hiçbir şey yapasım yok ama bu beni daha da körü hissettiriyor bu ne ya