Hiçbiryere ait hissetmiyorum? Nereye gitsem mutsuzum. Neden bana kiymet veren bi erkek yok?

33 yaşındayım, baba evindeyim, kendi kararlarımı kendim veriyorum.. Bunun için evlenilmez ki?
Diyeceksin ki ben kızım, erkek değil.. E evlenince de bu sefer eşinle karar vermek durumundasın?

Bu zaman, tuhaf bir zaman.. Evlenmek isteyen evlenemiyor, istemeyen ise 2 ayda evlilik yapıyor..
Bu o kadar irademiz dışında ki, çözümü yok..

İmtihan olarak bakmalı, bunda hayır aramalı, sabretmeli hatta şükretmeli..
Kötü bir evlilik yapmış olabilirdin, öyle baba evine dönmüş olabilirdin.. Bunu yaşayan çok insan var..

Her zaman halden şükretmek lazim, beterine bakarak.

Dedim ya bunun nasipten başka izahı yok..
Hem insanların evliliklerine dışardan bakmak, insanı aldatır.. İçini bilemezsin.. Ya da henüz ciddi bir imtihana tutulmadılar..

Ben şunu gördüm; kimse haline tam şükretmedikce, tam da mutlu ya da tatmin olamıyorlar.. Sebebi hep daha iyilerine bakmaktan..

Kuzenim evli iki çocukları var.. Kira derdi vs yok.. Miss gibi hayat yaşıyorlar dışardan bakınca.. Ama bazen konuşuyoruz.. Adam sıkılmış.. O da başka şeylerden şikayetçi..

Demem o ki şu an bekar mısın? Ona odaklan ve daha seni bulmamış imtihanlardan dolayı şükret..

Gerçekten samimiyetle söylüyorum ki, biz, bizden daha iyi olanlara bakıp şikayet etmeye hakkımız yok.. Bizden daha beter olanlara bakıp şükretmekle mükellefiz..

Ben de çok geçiyor içimden eşim olsa diye ama olmadığı için de mutsuz da değilim.. Belki daha kötü bir durumda olacaktık diye halime şükürler olsun diyorum

Elbette burukluk oluyor mutlu çiftleri, isteyip de kavusamadığın şeyleri gördükçe.. Hatta bazen olur ki isyan derecesine bile gelirsin.. Biz buna imtihan diyoruz..

Bu pencereden bakmak için, görünen görünmeyen her şeyin imtihan olduğunu bilmek yatıyor altında..

Kiminin nasibine şükretme imtihanı düşüyor, kimine de bizim gibi sabretmek imtihanı..
Ama her zorlukta bir kolaylık var ayeti teminattır..

Düşünsene insanlar nelerle imtihan oluyor hastanelerde, hapishanelerde.. Bazen görünce o imtihanları vallahi kendi derdimden utanıyorum..

Ben eşim yok diye üzülürken; adamların eli yok, bacağı yok, böbreği yok, diyalizle yaşıyorlar..
Vallahi billahi bunlara bakınca binlerce kez hamdolsun halime diyorum ya..

Evlilikte olmayı versin ya..

Hiç bir yere ait değilsin ki zaten.. Biletini verirler bir saate hiç belli olmaz.. Bu dünya istasyon.. Herkes biletinin verileceği zamanı bekliyor..

İstasyona kim ait hisseder ki? Böyle bakarsan bunu da çözersin :)

Rica ederim :) Faydam olduysa ne mutlu..
Ayrıca ben de sana teşekkür ederim.. Sana verdiğim cevaplar biraz da kendime vermiş oldum.. :))

Vaktin olursa konuşalım bi ara, toparlamak iste yeter ki

Ben müsaitim