Dünya- Ahiret dengesini nasıl sağlarım?

Selamun aleykum olsun...

Okurken acınızı buradan hissettim, Rabbim yar ve yardımcınız olsun, validenizin mekanını cennet eyler inşaAllah. Paragraf sonundaki dileğiniz üzerine de okudum kendisi için.

Sizin aslında sorguladığınız nüans, hayatın ta gerçeği.

Hayatin içerisindeki detaylara bakın mesela, birçok insan ne oldum delisidir. Para ve görünümün hayatı idame için, hayatın anlamlı olması için yeten insanları görüyoruz. Yani kişi yakışıklı, güzel, iyi görünümlü ve parası varsa, dünyanın geri kalanının bir önemi yoktur. Biz bu kesime '' dünyeviler '' deriz. Zira onlar için ahirete hazırlık, belki inançlı olduklarını söyledikleri için vardır, ama ne kadar derinlemesine idrak edilmiştir, bilemeyiz. Öte yandan, bir başka kesim vardır, o kesim de dünyayı önemsemez, hiç kabul eder, varsa yoksa ahirettir. Hatta '' neden inzivaya çekilmiyoruz ki, şu insanlara bak, ne kadar dünyaya aldanmışlar '' derler. Bu da yanlıştır, zira bu da şeytanın bir oyunudur. Dünyayı yok sayıp, insanları kötü görüp, elini eteğini her şeyden çekmek de tamamen yanlıştır.

Peki nedir ki aslında kalbi huzurun kıstası?

Dünyadaki görev ve sorumluluklarımızı yerine getirip, iyi yerlere gelebilmek adına tevekkülde bulunmak, çevremizle bu gidişatta istişarede bulunmak ve devamında dünyada iyi bilinip, iyi olmak adına vereceğimiz çaba mutlaka olmalıdır. Mesela sizin kariyerinizi boşvermeden, ilerleyerek kendi ayaklarınız üzerinde durmanız en güzelidir. Hem, anneniz de bunu görse sevinmez miydi? Onun için ayakta durun.

Öte yandan, dünyadaki görevlerimize aldanıp da ahireti de unutmamak gerek. Kazandıkça zekat, fitr, yardımlaşmak, paylaşmak yolu açılır. Ruhun gıdası ancak ibadet ve duadır, ibadetleri aksatmamak, beyin cimnastikleri ile ruhani durumları gözden geçirmek ve ahirete de kendimizi hazırlamamız şarttır. Bazen ahirete olan hazırlık bir çocuğun tebessüme ortak olabilecekken, bazen yolda duran ve aksaklıklara yol açacak bir taşı kaldırmak bile olabilir. Zira gülümsemek de sadaka iken, yoldaki taşı kaldırmak da kuvvetli bir sünnettir.

Ahiret ve dünya arasındaki dengeyi kurabilmek tam anlamıyla imkansızken, gayba iman edenler bilir ki, çaba ve O'na yöneldikçe güzelleşir, kıymetleniriz biz.

Asla ruhani yöneliminizi bırakmadan, mutlaka ama mutlaka ayakları üzerinde duran bir hanım olun ki, sizi bir yerlerden izleyen valideniz de inşaAllah mutlu olsun. Hem, biliyoruz ki birbirine şefaat edebilmek, birbirine yakın cennet katlarında bulunabilmek gibi ruha düşünmesi dahi şifa gelen gerçekler vardır. Rabbim ailenizle sizleri benzeri cennet katlarında ağırlar inşaAllah.

Öncelikle başınız sağolsun. Rabbim ; annenize rahmeti, merhameti, mağfireti ile muamele eylesin 🤲 🤲 Size ve geride kalan sevdiklerine de sabırlar versin 🤲 🤲 🤲

Evet, bir yanda % 100 lük bir ölüm ve ötesi gerçeği var. Bir yanda da bu dünya ve insanın kendisi ile, dünya ile, diğer insanlarla mücadelesi. Baştan söyleyeyim, asla ve kat'a yalnız değilsiniz. Rabbimizin sizinle olduğunu söyleyen, birçok Ayet söyleyebilirim. "Şunu şöyle yapın, bunu böyle yapın" tarzında cümleler sarf etmeyi, oturduğum yerden ahkâm kesmeyi, önyargılı olmayı asla sevmem.

Anlattıklarınızı çok iyi anladığımı düşünüyorum. Empati yapmaya çalıştım. Bu ve benzeri sorunu yaşayan binlerce insan da var. Elbette, herkes bu zorlukları, acıları çabuk atlatabilir yahut daha farklı zaman ölçülerinde. Bunun standartı, asla yoktur. Her insanın, bedeni, ruhu, psikolojisi, düşüncesi vs farklıdır..

Dünya ve ahirete ne kadar değer vermemiz gerektiği konusunda ; falancanın, filan hocanın görüşü vs yerine ; Bizi bizden iyi bilen Allah'ın ne dediğine yani % 100 doğruları söyleyen Kur'an-ı Kerim'e bakacak olursak ; bu ölçüyü de gayet net anlarız. Allah, hiç bir Ayetinde "yemek yemeyin, bulmaca çözmeyin, şu renk ayakkabı giymeyin ve tamamen gece gündüz ibadet edin" demiyor. Resulullah Efendimiz hakkında nazil olan bir Ayette "içinizden yaşlı, hasta olan, sefere çıkacak olanlar olabilir, gecenin bir vakti namaz kılmayabilir ' gibi bir mükmelle üslupla ; bu dünya içinde birşeyler yapılması gerektiği vurgulanıyor. Ve nice Ayetler. Ve sık sık da, bu dünya hayatının geçici, Ahiret hayatının kalıcı olduğu da.. Ancak, ölüm ve ötesi konusu travmaya, obsesyona yani takıntı ya dönüşürse ; - Allah korusun - insan işin içinden çıkamaz ve belki de çok hata yapar, pişmanlıklar yaşar.

Allah rızası için ve insanlık namına, daha detaylı anlatarak ; bu içine düştüğünüz zor durumdan kurtulmanıza vesile olmak isterim.

Benimde bundan 5 6 ay öncesine kadar öyleydi, yaşama hevesim yoktu, hiçbirşeyden zevk alamıyodum, herşeyi sorgular oldum, hiç ummadıgımız anda geçen sene ağustosta annemin son evre kanser oldugunu öğrenmiştik ne bi belirti nede başka bişey, birçok doktora gittik hepsi ömür biçmişti, hep umutluyduk, dualar ediyoduk, mutlu etmeye çalışıyoduk, güzel hayaller kuruyoduk birlikte, ama allah onu bizden doktorların biçtigi ömürden önce aldı, ama son zamanlarında hep mutlu etmeye, yanında olmaya onunla güzel hayaller kurup onun bi nebzede olsa durumunu unutturmaya çalışıyoduk gözlerimizin önünde erimesine ragmen içimiz ağlasada dışımız gülüyodu allah hiçkimseye göstermesin böyle bi acı, annemin o son anı, mezara onu koyuşum hala gözlerimin önünde ama kardeşim ve babam için, onların yanında güçlü olabilmek için elimden geleni yapıyorum onlarda aynı şekilde, ahiret içinde elimden gelebilenleri yapıyorum bilmiyorum, ok sorguluyorum bazen ister istemez oluyo inancımı bile sorguladıgım oldu, kabullenemiyo çünkü insan hala bile şaka gibi geliyo allah hepsini yerlerinde dinlendirsin tüm ölmüşlerimizi