Ateistler (materyalisler) bunu nasıl açıklayabilir?

Arkadaşlar bundan yıllar önce 2017-2018 senelerinde psikolojik rahatsızlıklarım vardı (depresyon ve takıntı) memleketim Kahramanmaraş'tan sırf tedavi olmak için İstanbula gitmiştim söylemesi ayıp maddi durumumda iyiydi. neyse konuya gelelim İstanbul'a aile dostumuzun önerdiği bir psikolog'a annemle beraber gittik.
Sırf kendimi daha iyi hissedebilmek için otellere ve hastaneye binlerce para harcamıştıkHastaneye birkaç seans gittik ve Doktor majör depresyon ve okb teşhisi koymuştu ve beni psikoterapi ve + olarak ilaç ile tedavi etmeye çalışıyordu ortalama 30 gün kadar orada kaldık ve tedavi pek sonuç vermemişti. kendimi ümitsiz vaka gibi hissetmeye başlamıştım. intiharın eşiğine gelmiştim, ve hayatı çok boş görüyordum artık. Ve yine çaresiz bir güne açmıştım gözümü günlerden "cuma günüydü" normalde dindar biri değildim ama annemin diretmesi üzerine son umut cuma namazına gitmiştim. daha doğru bir şekilde düzgün dua bile bilmiyordum sadece yanımdaki abilere bakarak namaz kılmaya çalışan biriydim. o gün zar zor namazımı bitirerek son umut dua etmek geldi içimden. Ağlayarak içimden Allah'ım eğer varsan! beni bu durumdan kurtar ve bana işaret gönder diye feryat ettim içimden... ve çıktım kaldığım otele gittim o gün akşama doğru annem: oğlum biraz alışveriş merkezlerinde dolaşalım , gezelim senin içinde iyi olur dedi" bende tamam anne dedim ve kaldığımız yerden uzak başka bir semtte ana caddeye çıktık kalabalık bir cadde yolda yürürken içimden birden sağıma dönüp bakmak geldi döndüm baktım ve arabada kırmızı ışıkta bekleyen 2 tane sakallı zat gördüm ve onlara nedensiz bir şekilde içim ısındı selam verdim zaten adama bakmadan adamlar beni izliyordu ve gülüyordu. ben selam verdikten sonra o esnada sakallılardan biri gülümseyerek birden konuşmaya başladı "mehmet Geçmiş olsun , Allah şifalar versin yolun açık olsun evine git biz sana dua edeceğiz dedi" o esnada kalbimden ve başımdan kaynar sular dökülmüş gibi oldu ve annem dahi şaşırarak ve heycanla baka kaldı" ve ben hafif aglamtırak bir sesle: abi durumumu nerden anladınız ve ismimi nerden biliyorsunuz beni tanıyormusunuz dedim. oda kısa bir cevapla " hayır seni tanımıyorum ama kalpler bir mehmet dedi"Tam arabanın gazına bastıkları anda arkalarından koşarak abi siz kimsiz çay içelim lütfen dedim mahmut efendinin talebeleri olduklarını söyleyip birden kayboldular. O anda annem şaşkınlık geçirerek ve birazda korkarak kendini sokaktaki bir banka zor attı gittim ona su aldım ve bu olaydan sonra memleketim olan Kahramanmaraş'ın yolunu tuttuk. O günden sonra namaza başladım "sureleri ezberledim ve bambaşka biri oldum" ve hiçbir rahatsızlığımda kalmadı. Bu olaydan önce "tamamen materyalist bir şekilde hayatımı sürdüren ve herşeyi maddeden ibaret sanan biriydim" şuanda elhamdülillah inançlı biriyimBaşımdan geçen bu garip olayı sizede anlatmak istedim