Evrim hakkında birkaç sorum var, yeterli bilgisi olduğunu düşünen var mı?

Dinler gercek, evrim yalan gibi yanitlar gordum ve bu yuzden soyle bir aciklamayla baslamak istiyorum: Bilim dogrulanmaz, yanlislanir, her zaman kendini yok ederek ilerler; din ise kendinin ustune laf soyleyeni cehenneme atar.


Evrim cok ama cok basit bir surectir. DNA dusunulenin aksine cok basit bir molekuldur. Oyle ki, mutfaktaki birkac malzemeyle tavuk etinden bu molekulu cikarabilirsin. Dizilimi cogunlukla artik devredisi olan molekullerden olusur. Yani bu kombinasyonlar daha onceden var olmus ata turlerin artik kullanilmayan ozelliklerini gosterir. Ornegin bu dizilimleri X baliginda da gorduysek insan ve X baliginin ortak bir atasi oldugunu kesin olarak bilebiliriz. Bu, insanin X baligindan geldigi anlamina gelmez, ortak bir ata turden bilmem kac milyon yil once ayrildiklarini ve evrim agacinin farkli yollarinda ilerleyip kendi yolaklarinda ozellestiklerini gosterir.


Evrim basit bir surectir demistim. DNA da bu basitligine ragmen cok fazla molekul icerir ve zaman zaman aksakliklar yasanir. Bu bireyler mutasyonlu olarak farkli genetik dizilimlerle dogarlar. Kodlanmadaki bu ufacik degisiklikler devasa fiziksel farklar yaratabilir ancak genelde oldukca kucuktur. Ornegin, girintili cikintili bir sahil dusun ve bu kiyida zamanla su seviyesi azalinca havuzcuklar olusmus olsun. Bu havuzcuklarda da baliklar olsun. Zamanla, bu yeni olusan ortamda baliklar yasamlarini eskisi gibi surdururken besin tukenmeye baslar. Hava daha da kurulasir, kuf ve mantar artar. Bu yeni ortama uyum saglamayanlar birkac nesil icinde yok olacaklardir. Farz edelim bir gun yumurtadan cikan bir bebegin yuzgeci digerlerininkinden biraz daha uzun ve guclu olsun. Yiyecekler de hizla tukenmekte olsun. Eger bir mutasyon sonucu bu kucuk balik kucucuk bir sicrama yapabilir ve suyun disindaki bitkilerden biraz beslenebilirse cok daha kolay hayatta kalacak, ve ureyerek bu genetik avantaji yavrularina aktaracaktir. Besin ve uygun ortama giderek adapte olan bu bireyler, zamanla tum kaynaklar tukendiginde sudan bagimsiz yasayacak kadar degisebileceklerdir. Nereden biliyoruz? Cunku oyle oldu. Gunumuzde bu kollardan ayrilan ama hala suya bagimli yasam suren kurbagalar ve semenderler var.


Simdi guve sorunla ilgili olarak sunu soyleyebilirim: Bu guve turu, yalnizca gorunus olarak karincaya benzemez, yerde bulundugunda icgudusel olarak kanatlarini surekli oynatarak ilerleyen bir cift karincayi animsatir. Kus veya baska yirticilar birden fazla ava ayni anda odaklanamazlar. Eger guve, bir karinca toplulugu icinde, ozellikle zehirli oldugun icin avcilarin kacindigi bir karinca kolonisi yakinlarindaysa hayatta kalma sansi cok yuksek olacaktir. Buyuk olasilikla gunlerden bir gun bir guve iki kanadinda simetrik birer noktayla dogdu ve zamanla karincaya daha cok benzeyen uyeler hayatta kalip bu ozelligi torunlarina aktardi. Kurtulmakta oldukca basarili olmus olmalilar ki tur gunumuze kadar bu sistemle yasadi.


Baliklarla ilgili soruna gelince: Solekant adindaki degindigin baliklar, firfirli kopekbaliklari, atnali yengecleri ve benzeri bircok hayvan gibi “yasayan fosil” olarak adlandirilir. Bu sekilde adlandirilmalarinin nedeni milyonlarca yil icinde cok az degismis olmalaridir. Bu hic degismedikleri anlamina gelmez. Bir balik, yari ordek-yari gergedan bir seye donusmedigi icin evrimden muaf tutulamaz. Senin gozlerinle goremeyecegin devasa bir fizyolojik degisim var, ancak bu, insan gibi daha yeni turlerin evriminden cok daha yavas. Cunku bu canlilar zaten mukemmel mutasyonlar sonucu, stabil cevreleriyle buyuk uyum icerisindeler. Kopekbaliklarinin daha iyi avcilar olmasi icin cok fazla degismelerine gerek kalmadi. Yok ben yine de goremiyorum farki diyorsan, insanin en az genetik cesitlilik barindiran hayvan turu oldugunu, ve ayni delikte, ayni aileden dogan iki fare yavrusu arasindaki genetik cesitliigin, bir kenyali ve bir gronlandli iki insan arasindakinden yuzlerce kat fazla oldugunu soylemek isterim.


Evrim, gokten taksit taksit inen bir ya da birkac kitaptan cok daha basit ve anlasilir bir kavramdir.

Yırtıcının görsel yüzünden güvenin kanatlarına saldırnası ve bu sayede güvenin hayatta kalması daha olası. Bilemiyoruz belki de güvenin kısa ömründe savuşturacağı birkaç ölümcül karşılaşma onun için büyük bir fark yaratıyordur. Bu da evrim sürecinde türe avantaj sağlayan bir unsurdur. Daha fazla incelenmesi gereken bir tür doğruya en yakın yorum için.

Balığın karaya çıkan omurgalıların atası sayılabilinecek olması, omurganın gövdeyi taşıyabilecek güçte oluşu (karada ve deniz dibinde) zaten evrimleştiğinin göstergesi. Kaldı ki milyonlarca yıldır belirgin değişimler yaşamamış olması ulaştığı seviyenin yeterliliğini, çevresel koşulların stabil kaldığı onu fazlaca değişime zorlamadığını gösterir bir bakıma da. Keza köpekbalıkları da milyonlarca yıldır fazlaca evrim geçirmemiştir. Sahip olduğu üstün yırtıcı özellikleri çevresel koşuların değişimine "hala" ayak uydurabildiği için buna ihtiyaç duymamış gibi görünmekte. İki örnekte evrim açısından çok garip bulunmayacak örnekler olarak görünmekte bana kalırsa.

Yaşadığı ortam ve nasıl hayatta kalabiliyorsa ona göre zaten şekilleniyor ya canlılar. Bazı canlılarda ekstrem değişimler olabildiği gibi, bazılarında daha minör değişiklikler olabilir. O deniz canlısının hayatı boyunca yaşadığı ortama bakmamız lazım. Sonuçta denizden karaya çıkmış bir canlı ile yıllar boyunca aynı habitatta yaşayan canlılardan aynı ölçüde gelişim bekleyemeyiz. Uzun yıllardır yaşıyorum, canım sıkıldı ve kanat çıkartayım bir tane şeklinde ilerlemiyor ki evrimsel süreç. İlk gösterdiğin örnek zaten hayatta kalma içgüdüsünün genetik kodlara yansımış hali işte. Doğada hayatta kalabilmek için yüzlerce gizlenme yöntemi geliştirmiş canlı var mesela.