Yasak ve aykırı olan şeyleri neden seviyoruz?

Muazzam bir yorum çok teşekkür ederim.
İlk paragrafa şöyle bir açıklık getirmek isterim. Bence bütünü halinde slogancılık akımı diyorum ben buna. Ya da tabelacılık. O kadar tutuyor ki ben bile bazen çok şaşırıyorum.
İkinci paragrafta maalesef o kadar haklısınız ki. İnsanları artık doğruya, iyiye itmek ve inandırmak çok güç hale geldi. Kelimelerin kifayeti kalmadı artık.
Üçüncü paragrafa da değinmek isterim. Güce tapan bir millet haline geldik. Eskiden mazlumun yanında olmaktan gurur duyarmışız. Yaş itibariyle ikimizde o dönemleri hatırlamayız. Korkak ve aciz kelimelerine imzamı atarım. Bu korku da insana korkunç şeyler yaptırabiliyor.

Bunun yolu eğitim ve milli bilinçten geçiyor. Ama maalesef artık Eğitim milli değil. Özel ve ganyan yarışı gibi. Çok üzülüyorum gerçekten.