Yalnızlıktan ölmek üzere falanım. Siz nasıl çare buluyorsunu buna?

dediklerin mantıklı ve bir yere kadar doğru, kabullendiğimi düşünsem de gerçekten bazen 2 çift laf edip, anlaşıldığımı hissedebilmek istiyorum. İnsanların yalnızlığı ne kadar kabullenmek istese de, yalnız kalabilecek doğaya sahip olmadığını düşünüyorum. Sadece bir süreliğine baskılanıyor ya da dikkatimizi başka şeylere veriyoruz. Ama ben günden güne tükendiğimi hissediyorum artık. Sen, kendi açından sosyalliğini ergenliğinde yaşamış ve yaş aldıkça çevresindeki insanlar azalmış biri olabilirsin ama benim için durum daha farklı.
Çevrede insanlar görüyorum oraya gidiyolar buraya gidiyorlar, birşeyler yaşayıp hayatlarına renk katıyorlar ama ben evimin içinde, hatta zihnimin içinde kapana kısılmış gibi hissediyorum. Hayatımın genelinden memnun olsam da farklı olmasını istediğim şeyler de çok. Bilmiyorum sonum ne olacak.

gücüm yokmuş gibi hissediyorum. İnsanlarla iletişimimde muhtemelen bir sıkıntı var. Ne olduğunu çözemiyorum. Bir çok kişinin sosyal hayatı ve arkadaşlarıyla kurdukları ilişkilere bakyıorum, neyim eksik anlayamıoyrum

:D işte son sorduğun 3 sorunun da cevabı hayır.

dimi dimi