Minik kedimi çok özlüyorum beni anlayan var mı?

Biraz cani bir insan gibi yazmış olucam ama köpeğini unutamazsın ama artık arkasından ağlamazsın benim 5 yıllık kedim gözümün önünde öldü ve ben 6 ay falan onun ölümünü atlatamadım sorun şuydu arka bahçedeki kediler ölen kedimin arkadaşlarıydı ve her bahçeye çıkınca arkadaşları yanıma geliyordu kediler yavrularını bana emanet edecek kadar güveniyorlardı ve en üzücü olanı kedilerden biri eve girip ölen kedimi arıyordu durmadan miyavlıyorlardı çünkü o kediler ölen kedimi sahiplenmeden 1 hafta önce doğmuşlardı onları eve alıp bakmayı denedim ama onlar bahçeyi tercih ettiği için bahçeyi onlar için restore ettim kedim istediği zaman dışarı çıkabiliyordu tüm mahalle onu tanıyordu ve sağır olduğunu biliyordu ama birgün çok halsizleşti ve veterinere götürdük ve kanser olduğunu öğrendim 2 hafta boyunca okula gitmedim ve kedimin başında bekledim sindirebilmesi için tüp mamalar aldım ama artık hareket edemeyecek duruma gelmişti şırıngayla besliyordum ama faydası olmadı uyandığımda başucumda ölü haldeydi üzüntüden dokunamadım bakamadım geçtim bir kenara ağlamaya başladım dışarıda gökyüzüne bakamaz oldum yemek yiyemedim dersleri dinleyemedim telefona bile giremedim çünkü telefon arka planında o vardı daha sonrasında ağlamanın onu geri getiremeyeceğini ve bahçede bakmam gereken kediler olduğu gerçeğine geri döndüm sokakta her gördüğüm kediyi besledim kedi sahiplenmek isteyenlere bulutun eşyalarını verdim oyuncaklarını bahçedeki kedilere oynaması için verdim derken en sonunda zorunlu olarak taşınma kararı aldım ve sitedeki çocukları toplayıp onların bana bir söz vermelerini istedim kedileri koruyacaklarına dair çünkü ilk zamanlar evin yukarısındaki çocuklar gerçekten canavardı kedilerin kuyruklarını kesiyorlardı tekmeliyorlardı ama olayları ileri taşıdıktan sonra kedilere dokunmaya korktular ama onlardan sonra gelenler enazında hayvana saygı duyuyorlardı ve gözüm arkada kalmayacaktı gönlüm rahat bir şekilde evimden ayrılmıştım şuanda kedimi düşünürken bile hala üzülüyorum ama ya hayatımda hiç olmasaydı o güzel anlar olucakmıydı diyorum ve sadece güzel anları hatırlıyorum şuanda özgürce ağla üzüntünü at bu kendini daha hızlı toparlanmanda yardımcı olucak :,) (bir başkasının sorusuna bunu yazmıştım 2. defa yazmaya üşendim kusura bakma )