Bir psikoloğa ne sormak istersiniz?

Nemfomani 3 sebep yüzünden oluşur. 1- Ruhsal bozukluklar, 2- Biyolojik genetik olarak, 3- Beyinde fiziksel bir hastalık olabilir ya da bazı kısımlar da bozukluk olabilir. Bunların iyice araştırılıp sorunun nerede olduğu belli olduğu zaman tedavi edilebilir veya baskılanabilir. Biyolojik etkenlere ayriyeten yaş dönümlerinde yaşanan hormon dengesizliği de dahil olabilir.

Özgüvenli ve azimli olmanız taktir edilesi fakat başkasının hayatına zorla girmek pek hoş değil. Daha önce düzenli ilişkileriniz hangi sebepten dolayı bitti ve ne kadar sürdü? Bu aşırı istek sizi aynı an da 1 kişi ile değilde daha fazla kişi ile olmaya itti mi?

Anlıyorum, peki sevgililerinizden birisi sizi aldatsa ve siz bunu başka bir şekilde öğrenseniz ne düşünürsünüz? Aralarından sadece 1 tanesini seçip 1 ay boyunca sadece onunla ilgilenmenizi öneririm, hepsini birden idare etmek çok zamanınızı alıyor olmalı, o 1 ay boyunca kendinize başka bir hobi bulup vaktinizi onunla geçirmenizi denemenizi isterim. Bunları yaptığınız zaman sonuç yine aynı ise başka çözüm yolları deneyebilirsiniz.

Sorunuz fazla özel değilse buradan yazabilirsiniz, özelse bana özelden ulaşabilirsiniz.

Hakkınız var, bu durumda psikologlar 2 ye bölünmüş durumda. Bir kısım bu hastanın özel hayatının ihlali derken diğer bir kısım da isimler belli olmadan olay örgüsü paylaşılabilir veya psikologlara gitmekten korkan ve aynı sorunu yaşayan başka insanlara da bu şekilde faydalanmış olur diyorlar. Bana göre ikisi de mantıklı, soru sahibi bir çok kişi gizli şekilde sorabilir özelden de yazabilir, ben yine cevap vermeye çalışırım.

Yapıcı yönde ise normal, yıkıcı yönde ise anormal bir durum, gereksiz yere üzülüp sırf bu yüzden depresyona bile girilebilir.

Size kendinizi öz güvenli hissettirecek bir tavsiye de bulunmak isterim. Kendinizi bir ayna olarak farz edin, size iyi davrananlar kendi içindeki iyiliği saçar, kötü davrananlar ise kendi kötülüğünü saçar. Bu sebeple o lafların sahibinin siz olmadığınızı kabul edin, ve zor olsa da sakin kalın.

Henüz ikisinde de değilim efendim, çok yakın bir zaman da kendi kliniğimi açacağım şimdilik gerekli evraklar ve çalışanlar ile ilgilenmekteyim.

Yüksek lisansımı yaptım ve bir yerde işe girdim, 1 1.5 yıl kadar çalıştıktan sonra anlaşamayıp çıktım şimdi kendi kliniğimi kuracağım. Siz niçin sormuştunuz?

Anladım, şimdiden hayırlı olsun.

Evet hissetim ve onlar sorunları çözerken nerede hata yapmışlar diyerek kendime ve diğer aynı sorundan muzdarip kişiler için ders çıkarttığım oldu, çözümü için bildiklerimi ve yaşadığım tecrübeleri gizlemedim ama onun bana anlattıklarını gizlerim başka birisine anlatmam. Yakınlıktan kastınız sevgi anlamında ise gizlerim, iş kuralları doğrultusunda hasta ve doktorun bir bağı olmamalıdır ben de buna uymaya özen gösteririm.

Rica ederim, kusura bakmayın demek istediğinizi yeni anladım. Ben de genelde şu psikolojik hastalıklar var, kronik yorgunluk sendromu ve depresyon. Bunlar dışında zannımca başka yok, genelde hastaların %80 kadarı konuşmak ve çevrelerinde ki olaylara dayanamayıp derdini anlatmak için geliyor. Biz de elimizden geldiğince yalnız olmadığını ve onu anlayan birisinin olduğunu göstermeye çalışıyoruz.

kabullenmen lazım ve akışına bırak hayatı değiştirmeye çalışma kimseyi

Bu döngüden çıkmanın en etkili yolu, "bu sorunu nasıl çözebilirim?" diyerek sorgulayıp çözüm üretmektir. Çözüm ürettikten sonra değiştirmek için çalışmak lazım.

Kırıldığı zaman en mantıklı hareket ya bir süre tek başına kimsenin olmadığı bir yere gitmek ve kendine gelene kadar orada kalması ya da karşıdaki kişiye bağırıp çağırıp üzüntüsünü hafifletmeli, mümkünse içinde tutmamalıdır. İçine attığı zaman çok büyük hastalıklara sebebiyet verebilir.

Sakin ve soğukkanlı olarak karşılamaktan kast ediyorsanız bir yöntem söyleyebilirim. İlk başta aklınıza sadece "ben şu an ağlarsam düşmanlarım sevinir, güçlü ve sapasağlam durmalıyım." dediğiniz zaman ve bunu inanarak uygularsanız sinirinizi ağlamadan gösterebilirsiniz diyebilirim.

O zaman bastırmak işe yaramıyorsa onun yerine hissizleştirmeyi deneyebiliriz, sinirlenince ağlamanızın kendi kendini bitirmesini bekleyebiliriz, fakat bu da kısa vadeli olmayacaktır ve ne zaman tam anlamıyla biteceği de belli değil, bilinçaltınız bu olaydan sonra bıkkınlık yaşayıp hissizleştiği zaman bitecektir. Yani bir süre kendi haline bırakmanız daha iyi olacaktır, 3 4 sene içinde bitmez ise profesyonel bir destek almanız gerekli.

Bu çok ciddi bir sorun. Ebeveyninizin sizin hayatınızda ne derece psikolojik üstünlük kurma çabası var? Ebeveyninizin narsistik özelliklerde hangisini daha baskın olarak yapıyor? Kendini üstün görmek mi yoksa empati yapmayıp başkalarının fikirlerine saygı duymamak mı? Puanlamanızı istesem 1-10 arası ne derece verirdiniz?

Anlıyorum, anneniz patolojik narsizm özelliklerini daha çok bulunduruyor. 2 şekilde kendisine karşı bir mücadele edebilirsiniz. Ya kendisinin hiçbir şey bilmediğini ona göstermeniz ve egosunu alt etmeye oynayacaksınız, bunu da kendi bildiğiniz ve emin olduğunuz şeyleri ona sorup bilmediğini kanıtlarıyla göstermek olabilir ya da dediklerini görmezden gelip onu yok saymak olabilir, bu şekilde de kendisi çalıp kendisinin oynadığı bir döngüye girmiş oluyor ve bu durumu siz ne kadar sürdürürseniz kendisinin sizin hayatınıza müdahale etmeyeceği bir durum oluşabilir, bir süre sonra "beni nasıl olsa dinlemiyor bir şey dememin anlamı kalmadı, harcadığım vakte ve sözlerime değmez" şeklinde düşünüp uğraşacağı başka birisini bulup ona sarmaya başlar. Sizin kendi kararlarınızı verip, istediğinizi giymeniz onda bir kıskançlık uyandırdığı için ve kendisine rakip olmamanız için sizin hayatınıza iyi görünmemeniz için mücadele veriyor. Bu durum sizi kilo aldınız diye sevmesi ve abinizin kıyafetini giydiğiniz zaman güzel olduğunu düşünmesini kanıtlar nitelikte.

Evet.

Bu problemi çevre değiştirerek gözlemlediniz mi? Belki de kendinizi ait olmadığınız bir ortamda hissettiğiniz için böyle hissediyorsunuz. Bir çok sosyal kulüp var kendi zevkinize hangisi hitap ediyorsa oraya girip yeni insanlarla tanışmanız yalnız hissetmenizi bir nebze hafifletecektir. İnsanlarla rahat muhabbet edememenizde ki neden nedir? Kafa yapılarınızın uyuşmaması, ilgi alanlarınızın farklı oluşu veya ses tonu anlamında mı sizden uzaklaşıyorlar?

Anlıyorum. Yakın ilişki geliştiremememiz de ki sebebin nedenini tam anlayamadım, yakın ilişki edinemediğiniz sorunun nedeni belki de daha önce hiç yakın ilişki kurmadığınız için ya da bir süreden sonra ne diyeceğinizi bilemediğiniz için ilerleyemiyor olabilir. Eğer yakın bir ilişki kurmuş tanıdığınız varsa size bu konu da tavsiye vermesini veya ikinizin arasında kalmak sureti ile söz verip kendilerinin ne konuştuğu hakkında bilgi edinebilirsiniz, bu konuda yardım etmek isterdim ama ilişki kurmak ve devam ettirmek konusunda fazla tecrübeli değilim.

Anladım, bunun nedeni daha önce yaşadığın bir travma olmuş olabilir. O travma da çok rezil olduğunu ve küçük düştüğünü, bu nedenle bir daha dışlanmaktan korkup veya reddedileceğin için bir daha teşebbüs etmek istemiyor olabilirsin, ya da en azından bilinçaltın istemiyor ve kendini çok sert bir şekilde kasıyor. Biraz rahatlamanı ve o travmayı unutup her şeye baştan başlamanı denemeni istiyorum. Bunları yakın ilişki kurarken denemen ve özellikle rahatlamalı ve korkmamalısın, işte o zaman bir şeyler değişecektir.

Anlıyorum, rahatlamak için yapmanız gereken şey kontrol mekanizmasının direncinizi zayıflatmanız. şimdi ya zor bir şekilde kaygılarınızın üzerine gideceksiniz ve büyük bir savaş vereceksiniz ya da meditasyon gibi zihninizi sakinleştirecek ve korkularınızdan arındıracak profesyonel bir yardım almanız lazım. Sizi anlıyorum evet çok zor lakin bunu bir an da yapacaksınız diye bir şey yok, kendinizi hazır hissettiğiniz zaman mücadele edip insanlarla yakın ilişkiler kuracaksınız, sadece bunu başarabileceğinize inanın.