Amaçsız , Hedefsiz ve hayatta zerre zevk almıyorum ne olacak böyle?

Nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum

Nasıl yani

Bende de düzelecek kendini konumlandıracak kafa beyin de var mı

Vicdanımı rahatlatıyorum işte ve gerçekden anlamıyorsunuz.. çözümler varsa var bu özgüvensizliğim gidecek mi hiç sanmıyorum her haltı bilmek zorunda acayip sosyal kültürlü , yaptığı her işte korku endişe nedir bilmeyen... Özgüven tavan her dilediğini gerçekleştiren bir tip olabilecek miyim özgürlüğünü elinden almamışlar gibi.. işte bunu sanmıyorum.

Bilgisayar varsa sıkılmıyor herşeyi gör , izle , eğlen , Ama kendin için bir şey yok malesef. özgüven eksiliğim var kilolarım var fiziksel kusurlarım var , eğitimim yok işim gücüm boyum yok , kendimi birey gibi hissedemiyorum.. olmasından da korkuyorum bir şeylerin.

9 Sene böyle yaşadıkdan sonra alışkanlıkları bırakmakdan farklı bir karaktere bürünmekden ve öyle yaşamakdan en iyisi de olsada korkuyorum diyorum.. bilgisayarı bir kez olsun bırakamadım , bozulduğunda da kafayı yedim.. Zaten son 9 senem 16 yaşından 25 yaşıma kadar hiç gençliğimi yaşamadığım diğer gençler gibi ortam , bar görmedim sevgili , arkadaş yapmakdım her dakikadan zevk alıp gülüp eğlenmedim.

Hiç ilişkim olmadı ya , arkadaşlarım bile hiç kendi canım yokmuş gibi davrandım işte lise mezunu bile olamadım aklım ermedi ondan sonra soyutladım insanlardan kendimi eve kapattım kendimi böyle bir baltaya sap olamazsın diyerek bilgisayarın bağımlısı oldum zamanla fiziksel kusurlarım çıktı. insanlardan arkadaşlardan ve sevgiliden ve hayatın gerçeklerinden okuldu iş di kaçma nedenim işte lise bile mezunu olamamak üniversite görmemek bir iş sahibi olamamak , ezik hissetmek , fiziksel kusurların bulunması , karakterini koyamama yansıtamama felan.. olduğunu düşündüğünde de korkma hep bir endişe , Aslında piskoloğa gitmek istiyorum Piskoterapi almak ama işte gidemiyorum devlet vermiyor ben özel tutamıyorum para yok , parayı halletsek mesefa var aracım yok neyle gidip gelicem yol iz bilmiyorum.. Bilgisayarı ve şu rahat konforuda bırakamıyorum ben 9 senedir 16 yaşımdan beri obezite hastasıyım.

Anca tavsiye verebilirsin onu gerçekleştirmek ve ya gerçekleştirememek benim elimde daha ne diyeceksin.. İşte okumamanın cezaları ama bu elimde değildi dersleri tek başıma beynim anlamadı kimsede yardımcı olmadı bana ama ben inanıyordum ki eğer okusaydım bu halde olmazdım en önemlisi zayıf olurdum ve hiç endişe korku duymazdım ama olmadı işte , değişmek bile korkutur hale geldi.. bende işte düzelmenin yollarını arıyorum yarın diyet düşünüyorum yine tutamayıp bozuyorum ama sonrasını da bilemiyorum. belki bilgisayarı tamamen hayatımdan çıkarsam şimdlik mümkün değil bu ama olurda çıkarsam midemi tutarım yaşadığımı anlarım zayıflarım dış görünüşüme çeki düzen veririm lise bitirmeye çalışırım iş bulmaya çalışır sosyalleşmeye felan bakarım gibi ama dediğim gibi denemesi bile zahmetli ve olacağı bile garanti değil , Allah düşmanımı bu hale getirmesin , Hayat kuzenime güzel.

İşte zaman geçiricim o bilgisayar onu bırakırsam ilgileneceğim bir şey yok hissediyorum ama canavar oldu o bilgisayar farkındayım 9 senedir kendimi göremedim beni karşısında obez , şişman etti , a-sosyal etti bana zarar versede çok tatlı oynaması olduğu için bırakamıyorum kendime düzen kurdum çok kötü olsada.. hiç bırakmak aklıma gelmiyor , bu senenin başında bozuldu 4 gün bakımdaydı bunalıma girdim kendimi hasta ettim keşke bu illetten kurtulup de kendim için bir şeyler yapabileceğime inansam...

Zor bir şeymiş demek ki 9 senedir kurtulamadım kurtulmak istemedim çok olumsuz karamsar düşünüyorum farkındayım ama ne bileyim beni bu hali yaşamayan anlayamaz 9 sene bir odada kapalı kal gezmeden sosyalleşmeden o zaman anlarsın dediğim her olumsuzluğu.. neyse dediğim gibi 9 sene içinde bırakamadım ha 1 keresinde denemiştim sanki 5 sene evvel askerliğimi iptal ettirdikden sonra dedim ki 0 dan başlıcam herşeye beyaz bir sayfa açıcam ilk iş kilolardı spor salonuna gittim bunun için 2 ay kadar çalıştım zayıflar gibi oldum ama sonra aklıma tek başıma geleceği kuramamak sıkıntı geldi bende özüme dönmek zorunda kaldım ve bu hayattan istesemde tek başıma kurtuluşum yok gibi hissediyorum.

...

Çünkü sen lise terk mezunu değilsin fiziksel kusurların yok ve kendini eve ait hissetmiyor , karakterini ortaya koyabiliyorsun benim böyle bir lüksum yok.

Bende 9 yıldır hiç okumadım , 25yaşındayım 16 yaşından beri şişman obezim kendimi eve hapis ettim.. ailemin umrunda değil böyle olmak tabi benimde. bende bıktım sıkıldım bir değişiklik istiyorum son 9 sene gezmeden bilgisayar başında durdum duruyorum çünkü başka yapabileceklerim olmadığını hissediyorum işte bu dış görünüş , eğitim durumu , para gücü olmayışı , kendine güvensizlik felan.. karakterimi ortaya koyamıyorum sosyalleşemiyorum , sanki özgürlüğümü almışlar gibi şişman şişman takılıyorum öyle.. bende şükrederdim halime ama bu yaşadığım hayat güzel değil.. çünkü benim gibi olamazsın ki aklını kullanırsın kolaya kaçmazsın erkek olsanda yapmazdın benim gibi kişiliği ortaya koyamanlar yapar bu ezikliği

Valla 9 yıldır hiç gezmeden kendini odasına hapseden biri ne dese deliliktir mazur gör , kendimde çalışmaktı okumaktı hayata başka pencereden bakmaktı ne bileyim görmüyor öyle , Rahatlığın herşeyin rahatlığın adamıyım sanki , Ben zayıflamak istiyorum ancak midem sorun çıkarıyor çok çabuk acıkıyor çok genişledi onu boğazımı tutupda bir kez olsun 2012 yılından beri zayıf olmadım ki.. diyet yürüyüş yapıyorum ama hep bozuyorum midem feast food katı kola şeyler yiyip içmezse homurdanıyor rahatsız oluyor.. Bazı şeyleri kendime sorun olarak görüyorum ama kendini nasıl dış görünüşü yenileyeceksin tek başına bu imkansızlıkla , hiç tatmadım ilişkiyi de yaşamak istiyorum ama bu eğitimsizlik bu dış görünüş ve parasızlıkla nasıl , ve nasıl bir araç kullanmak istesem nasıl kullanırım kendi arabamı nasıl alırım nasıl kullanırım kaza mı yaparım , tek başıma gezsem yol iz bilmiyorum altında aracım yok , yurt dışına gitmek gezmek istesem nasıl giderim yol iz bilmiyorum kaybolurum bunun gibi çok kötü düşüncelerim var , Kendimi o kadar ezik , özgüvenini yitirmiş kendine güvensiz hissediyorum herşeyde bir geri adım.. hiç bir iş de çalışmadım hayatımda Abilerim gibi çöpçü olmak asgari ücrete çalışmak istedim seneler önce ona bile kabul etmediler iş de bulunmuyor benim zaten karakterimde yok çalışma isteği , sürekli yan gel yat , hazıra alış , sonra bekle ki herşey olsun , Dış görünüşümü yenilemeden okul mokul düşünmüyorum engelli kimliğim ve aylığım var tüm yetkim abimin üstüne verdi devlet , lise mezunu bile değilim aklım almadığı için dersleri bu haldeyim şimdi nasıl olurda okuluma liseye devam edebilirim tek başıma dersleri işlemleri nasıl yapabilirim.

Doğuştan sağ gözüm şaşı yüzde 20 görüyor , sol kulağımda doğuştan işitme engelli ama sorun değil birer tanesi yetiyor bana.. ve de şişmanım , boyum kısa , vücut çatlaklarım var , dişlerim çürük , saçlarım kötü felan fiziksel kusurlar. kafadan engelli olduğum için engelli maaşı alıyorum kendimi ortaya koyamıyorum elim kolum her yerim tutuyor ama işte engelli damgam var fiziksel kusurlarım olmasaydı bile kafadan engelli olurdum galiba yine kesin.. Son 9 senedir zayıf olmadım ve hiç dışarı çıkmadım evden hiç çıkmadım sosyalleşmedim sence normal değil mi karamsar düşünmem , Dış görünüşümü yenilemeden ve eğitimim durumum halletmeden insanlar arasına karışmak istemiyorum aksine herkesden kaçıyorum.. Antalyada yaşıyorum doğma büyüme burdayım ve son 9 yıldır evden hiç çıkıp tek başıma gezmedim özgürlüğümü almışlar gibi.. buraya gelen rus turistler bile benden daha çok gezdi tatil yapıyor burda.

...

Ne yaşadığımı biliyor musun sen 9 senedir dışarı çıkmamak nedir bilir misin. Hiç bir zaman iş yapmadım bana göre değil elim yatkın değil kimsede vermez istesem bile , bu kilolarla ve bu ortamla nasıl beraber kendime gelebilirim söylesene.

96 yım ama çok sıkıntı çekiyorum 9 sene altına inemedim kafam düşüyor yer kayıyor kilo yüzünden kabus görüyorum o derece zordayım.. bu halimle dışarda gözükmek istemem.