Hic bir zaman sevilmeyeceginizi deger gormeyeceginiz hissetmek cok ağir degil misizi istemeyenlere kendinizi sevdirmeye calismak?

Hayatin degil insanlarin yordugu inancindayim. Bazen her sey herkes o kadar fazla geliyor ki! Çirpininirken buluyorum kendimi son çare artik gitmelisin (ölmelisin) daha fazla mucadele etme cok yoruldun neden direniyorsun? Diyorm kendime ben elimden geleni yaptigimi dusunuyorum ozel hayatimda aile haytimda arkadaslik iliskilerimde kovalayan pesinden kosan alttan alan fedakarlik yapan dolup dolup aglarken bile sessizce aglayan sesim duyulmasn kizmasnlar diye cocuklugu kansere yenik dusmus gencligi ise insanlara ya da oyle gibi gorunenlere yenik dusmus birisiyim sanki ben cabaladkca umud ettikce sabrettikce daha da fazlalasiyor bazen aglayamiyorm bile insanlarin icinde yere diz cokup avazm ciktigi kadar bagirip hickirarak aglamak istiyorm bastiriyorm gozlerim doluyor disarda bastiriyorm seviyorum bastiriyorum ofkeleniyorm bastiriyorum her seyi icime gomuyorum sonunda kim mi suclu oluyor? EVET dogru bildiniz BEN. Hic bir zman sevilmeyecegim biliyorm artik eminim kimse sevmeyecek deger vermeyecek arkada kalan ben olacagm cunku oyle oluyor. Inceldigi yerden kopmasini bekliyorm kendimi ölduremiyorm defalarca ölumden dondum farkli sebeplerden bunu yakistiramiyorm kendime bekliyorm sadece ya elimi tutan azrail olacak ya da bir insan kimse hayatimi duzeltemez amac o degil. Amac sadece gercekten deger gormek. Okuduysaniz eger cok tesekkurler sevgiyle