Ameliyata girerken refakat edecek kimsem bile yok, her seyi yalniz yapabiliyorum ama uzuluyorum da. Cekingenligim beni yok ediyor?

Ailemde siddet vardi. Polislik dahi olduk. Beni evde hizmetci gibi kullanmaya calisip, olmayinca doverlerdi. 2 yil once sehirdisinda uni kazanip gittim ve bir daha gorusmedik. Ne onlar beni aradi ne ben onlari. Baslarda yurtta kaldim sonra Bim'de ise girdim eve gectim. 2 yildir calisiyorum. Buyuk abimle ve esiyle aram cok iyiydi, ancak esiyle aramiz bozulunca benimle gorusmeyi kesti.
Ortaokulda akran zorbaliklarina ugraim, okul yonetimine sikayetlerde bulundum bir sey yapilmadi, devam ediyordu, devam edemedim, ayrildim. Panik atak hastasi asiri sessiz biri oldum. Iletisim yeteneklerimi buyuk olcude kaybettim. Fiziksel olarak da farkliliklari ve deformiteleri olan biriyim. Hic sevgilim olmadi.
Cok uzun suredir en iyi arkadasim yok. Kimsenin en iyi arkadasi degilim. Yarin mide ameliyati olacagim, refakatci istiyorlar ama refakata cagiracagim kimsem yok. Tek gidecegim. Akrabarimla siki iliskilerim yok. Evlerine gitsem bile beni gormekten mutlu olmadiklarini goruyorum. Herkes bana sen konusmuyorsun ki varsin yoksun bize ne fark ediyor diyor.
Degismek icin terapiler aldim. Degistim de ama hala herkes kadar normal davranislar sergileyemiyorum.
Hep yalniz yasadim her seyimi yalniz yapabiliyorum geziyorum her seyi yaparim ama bir tlf acacagim refakatci yapacagim, beni merak edecek, olsem gozyasi dokecek kimsem yok. Para biriktirmek ve tekrar sinava girip daha iyi bir yer kazanmak, daha iyi is kurmak tek hayalim. Ama bilmiyorum. Daha iyi is ve egitim, hayatimi da degistirir mi?
Ameliyata girerken refakat edecek kimsem bile yok, her seyi yalniz yapabiliyorum ama uzuluyorum da. Cekingenligim beni yok ediyor?
Cevapla