Bilinçli cehalet nedir? Bu konuda fikirleri, örnekleri olanlar buyursunlar?

"Şüpheciliğin aptallığı" diye bir deneme yazısı okumuştum... O geldi aklıma.
Pek çok bilimsel şeyi bulan insana, sanatçılara siz "aptalsınız, asla öyle bir şey olamaz, bu saçma, berbat" diyenler bugün unutuldu ama insanların yoluna taş koydukları için bugün daha cahil bu durumda tüm dünya.
Bir kelime eksik biliyor, bir bilgiden yoksunuz her biri için ayrı ayrı... O yüzden "bilinçli" bir cehalet bu. İnsanların bazıları ilerlemek istemiyorlar, oldukları yerde kalmak daha iyi geliyor onlara bu sırf teknolojik anlamda değil... öyle algılanmasın. Çünkü doğaya uyumlu yaşan insanlar cehaletten uzaktır aslında... Bilgiden en uzak olanlarsa doğadan uzak olanlardır, doğa açıklanmak bilinmek merak edilmek ister...
Bilinçli cehalette bundan uzak olmak, bunu inkar etmektir. Nitekim, kaba olacak ama,"ot gibi yaşanlar ot gibi ölürler" yerlerine daima birisi gelir ama ulu meşeler, çınarlar, orkideler, egzotik çiçekler öyle kolay bulunmuyor...

Ben de ''bilinçsiz iyilik'' derim ona hep :) Eğer aynı şeyden bahsediyorsak tabi... Aynı şeyden bahsediyoruz farzederek cevaplayayım o halde ben..
Şöyle bir hikaye vardır yine çok sevdiğim, ressamın biri hergün fırından bir bayat ekmek alıyor. Fırıncı birgün acıyıp içine tereyağ sürüp veriyor. Ertesi gün ressam gelip fırıncıya ''Sen ne yaptın? Resimlerimi temizlemek için kullanırdım o bayat ekmeği, senin yüzünden tablom mahvoldu.'' diyor.
Bu da bir kez daha gösteriyor ki, bazen iletişimsizlik ve bilinçsiz iyilik de insanlara zarar verebilir. Şu an oy kullanan iktidar yanlıları mutlu misal. Dini koruduk sanıyorlar. İyi niyetle belki. Lakin görünenin ardına da bakmak gerek..