90'larda herkes nasıl mutluydu?

Valla hiçbir şeyin tadı yoktu. Bok gibiydi. Keşke ben çocukken de internet olsaydı. Her şeyi çok daha rahat öğrenirdim. Çocukken ödevim için İstanbul valisinin adını öğreneceğim bir kaynak bile bulamıyordum. Etrafıma soruyordum kimse bilmiyordu. Aşağıdaki markete indim marketçiye sordum onlar da bilmiyordu. Kafayı yemiştim. Şimdi bir tıkla derinlemesine bilgiye ulaşabiliyoruz. Büyük bir nimet internet.

Hayırlı ramazanlar dilerim.

Hayırlı ramazanlar dilerim derken bile düşünüyorum ki o dönemlerdeki Ramazan ayları bile çok güzeldi düşünün Ramazan olacak imsakiyeler basılırdı insanlarla bir heyecan Ramazan alışverişine çıkılır neler alınmış diyerek torbalara bakılırdı. Çocukluğumuzda gece oruç tutmayacak olsak dahi sahura kalkıp o heyecanı yaşamak ve sahur yemeği yemek için elimizden geleni yapardık pencereden davulcu izlerdik en sallandık davul sesini duyduğumuzda pencerelere koşardık ve insanlar birbirini o kadar saygılı o kadar seveceksin davranırdı ki kalabalık iftar sofraları Güzel insanlarla doluydu tabii o dönemler kral TV vardı raks müzik vardı güzel çizgi filmler vardı sokakta oynayan çocuklar çocukluğunu yaşayan insanlar vardı küçücük bir para ile bile bakkala gidip dünyanın şeyini alarak mutlu oluyorduk internet yoktu keşke olmasaydı insanların birbirine saygısı adabı vardı televizyonda bir insan öpüştüğü zaman gözlerimizi kapatır halıları seyrederdik annemiz babamız yanında ayıp olur diye müstehcen şeyler konuşamadık internet çok lüks gelirdi internet kafeye giderdik o dönemler sevgiler gerçekte insanlar birbirini gerçekten sever aşıklar birbirine gerçekten aşık olurdu ama şimdi bakıyorum da insanların ne birbirine saygısı kaldı ne sevgisi kaldı doksanlar gitti gerçek mutluluk bitti. Bizlere de kalan sanal hayatlar sahte sevgiler ve menfaat üzerine kurulu ilişkiler oldu.