En son ne için göz yaşı döktünüz?

Sabretmesine sabrederim de hayatım boyunca hiçbir zaman ne yapmam gerektiğini bilemedim. Ne olduğumu hiç tam anlamıyla bilmedim. Hiçbi halt olamayınca, "Bari iyi insan'ı oynayayayım." diyen bir sersem olarak bulabilir miydim kendimi? Bir "hiç" olmayı tercih ederdim. Olduğum şekilde mutlu olmaya da şüpheyle yaklaştım. Ortada belki mutlu olmak için bir sebep yokken kendi kendine mutlu olmak büyük bir zavallılık olabilirdi. Dine yönelmek, iyilik falan yapmak... bunlarla kendimi "Çok iyi bir insan olduğuma" inandırarak tatmin mi edecektim devamlı, belki eksik kalan tatmini buradan çıkaracak ve hayatımın geri kalanını suratımda mütebessim ve huzurlu (?) bir ifade ile mi geçirecektim? Planlı programlı bir şekilde ve zorlamayla "iyi bir insan" olmak ya da iyi insanmış gibi davranmak, kişilik mühendisliği vs benim için neredeyse 10 yıl öncesinde kaldı. İlerleyen yaşlarda da bunun mutluluğunu hissedebilen insanların şanslı olduklarını düşündüğüm oluyor.