Anne-baba sevgisi nasıl bir duygu?

Zihnine sürekli kendini sevdiğini söyleseydin, zihnin sevgiye duyduğu ihtiyacı kendisinde bulurdu. Seni mutlu etmeye, ileriye taşımaya, yaşadığın hayattan kurtulmaya yönelik idealler üretip, bu idealleri gerçekleştirmeye doğru çalışmaya başlardı. Ancak sen ona dur dedin. Ben bile sevmiyorum kendimi, dur. O da olduğu yerde durup, düşmeyi tercih ediyor. Çünkü senin en sadık dostun. Sen ne dersen o.

Herkesten önce sen kendini sev güzel insan. Nalet olsun derken yüreğin sızlasın, vicdansızlık yapma. Senin nalet ettiğin şey milyonda birlik bir mucizenin sonucunda, içerisinde milyarca kompleks yapı taşıyan bir varlık oluşumu.
Ne insanlar biliyorum ben, ne insanlar tanıyorum. Kapat gözlerini, kulaklarını kapat, hareket imkanın yok düşün. Gözlerini sakın açma, dakikalarca kapalı kalsın. Ama yatma. Ayakta dur. Etrafı duymaya çalış ama unutma aynı zamanda sağırsın. Şimdi yediğin o sopaları, dayakları bir de böyle yediğini düşün. Bu hayatta kötünün hiçbir zaman sınırı yoktur.
İnsanlar göremiyorlar, duyamıyorlar üstelik buna bir çözüm bile yok iken yaşayıp, şükrediyorlarsa sen nalet ederek, seni yaratanı derinden sarsıyorsun.

Zihnini kaybettin, yaratanı da kaybedersen, asıl yalnızlığın o zaman başlar. Dinini bilmiyorum. Her dine ve dinsizliğe saygım sonsuz. Ancak benim yaratıcı olarak gördüğüm Allah şüphesiz zalimlerin karşısında, mazlumların yanındadır. Ben en çaresiz anlamlarında kendimi hiç yalnız görmedim. Daima ona sığındım. Zaman içinde de gördüm ki yanımda belki birileri olsaydı, o kadar iyi gelemezlerdi. Çünkü beni yaratanın benim yanımda olduğunu ve hiçbir koşulda terk etmeyeceğini bilmek mükemmel bir huzur veriyor.

Kendini sev ne demek? Ne yapacaksın? Bu nasıl sana çözüm olacak.. Hayli uzun oldu ama durmayacağım. Bunu da anlatacağım sana. Okursun, okumazsın sana kalmış. Yaparsın yapmazsın sana kalmış.

Önce kendine değer vereceksin, nalet etmeyi bırakacak, nasıl mükemmel bir mucize olduğunun farkına varacaksın.

Bu yorgunluk, bu kırgınlık geçici, bunu atlatabilirsiniz. Ömür boyu yaşamak zorunda değilsiniz. Kendinizi sevin ve kendi hayatını oluşturmak için bunca yorgunluğa rağmen biran önce ayağa kalkıp, yürümeye devam edin.

Bu yorgunluk sizi hiçbir yere taşımayacak. Hesaplarınızı, intikam duygularınızı, öfkenizi, anlatmak isteyip anlatamadıklarınızı öbür tarafa bırakın gitsin. Sırtınızda yük etmeyin.

Okuyun, kendinizi geliştirin, kendinize vakit ayırın, herkesten uzaklaşın, her şeyden uzaklaşın, kendinize yaklaşın, kendinize kulak verin, kendini sevin, sevin sevin...
Kariyeriniz için çalışın eğitiminiz yoksa başlayın, yaşınıza falan bakmayın. Kendi işiniz olduğu gün, alırsınız çantanızı çıkar gidersiniz. Kendi ayaklarınız üzerinde kendi hayatını yaşamaya başlarsınız. Bu hayat sizin. Anne babanız olmaları size bunları yapma hakkı, sizi kısıtlama hakkı vermez.

Size bu ülkenin, anayasanın, insan haklarının tanıdığı haklar var. Yaşama, hürriyet. Şiddet görmeniz, anne babanız olmalarına rağmen normal kabul edilemez. Onlar suç işliyorlar. İsterseniz cezalandırılırlar. İstemezseniz de kendinize dönün, ayaklarınızın üzerinde durun, uzaklaşın, geri de bırakın. Onlardan artık bir sevgi beklemeyin. Kalbi körelen insanlardan sevgi beklenmez. Evladına sopayla vuranın kalbi, katrandır. Buna gülen annenin ayaklarının altı cennet olamaz.

Size bir kitap önerim var. Kişisel gelişim diye geçiyor ama değil. Böyle kitapları ben de sevmem zaten. Bu bir psikolojik kitap ve benim kendimi sevmem üzerinde etkisi büyük.
"Kendine iyi davran güzel insan". Okuyun, uygulayın. Hayatınızın ipini başkalarının eline vermeyin, kendi elinizde tutun.

Yanılıyorsun, içindeki seni en çok bu cümleleri kurarak, bu kırgınlıkları böyle yazarken, düşünürken hatırlatarak, sen acıtıyor, sen uzaklaştırıyor, sen kırıyorsun.
Yaşanan her şey geçmişte kaldı ve oraya müdahale edemezsin. Gelecek halen senin. İşe bundan sonra seni kıramayacaklar, bundan sonra seni yoramayacaklar, bundan sonra yanında ben varım diyerek başla. Kendine yaşadıklarını hatırlatmaya, bunlara sığınıp yaşamaya son ver. O kadar zor değil, bunu sende biliyorsun. Aklınla düşündüğünde, mantığınla düşündüğünde bu sonuca vardığını biliyorum. Ancak kalbinde yoğun bir sızı ve belki de fiziksel bir gerçeklikte acı var. Bu acıyı bilirim. İnsanı hareket dahi ettirmez, yorar da yorar. Geçsin diye uyursun, geçer sonra tekrar başlar. Sana gelecekten ufak bir sır; bu acı kalıcı değil. Ama beklemekle, uyumakla geçmiyor. Bu acıya rağmen hareket etmeye başladığında çok kısa sürede kaybolduğunu göreceksin.

Kazancın var mı? Çalışıyor musun? Okuyor musun? Bir şekilde savunma sanatlarına yazıl. Dayak yiyeceksen bir anlamı olsun. Zamanla dayak atmayı da öğrenirsin. Teakwando mesela. Anne babaya el mi kalkar diyenlere aldırış etme. Seni öyle sevgi, seni sana küstürmeye kalkan annen baban dahi olsa acımadan yumruklayabil. Döve bil. Gerekiyorsa hastanelik et. Ne yaparsan yap kendini savun. Kendini suça bulaştır demiyorum. Başına bela almaya dahi değmez. Ama seni artık dövemeyeceklerini anlasınlar. Kendini bu yönde geliştir. Sonrada kurtar o yuvadan. Emin ol dünyada çok fazla insan var.

Şurada iki satır yazını bile okuyunca seni anında seven insanlar var. Acıma duygusu başka bir şey sevmek başka bir şeydir. Sen bir insansın, bizim kültürümüz, yaratılanı yaradandan ötürü sevmek, insanı insan olduğu için sevmek üzerine kuruludur. Yaşadığın acılara da, o eşsiz insanlığına da, yorgun sana da kurban olurum. Kalk ayağa, kendi hayatını kur. Seni sevmeyen 2 - 3 kişi ile bitirme, seni sevmeyi bekleyen milyonlarca insan var. Farkına var.

Bir de anne baba sevgisini gözünde o kadar büyütme. Seni annen ve baban kadar dahi sevebilecek insanlar var. Zaten tatmadığın bir şeyin hasretini duymakta saçmadır. Etraftakilere de kanma, ne babalar tanıyorum ben kızı birisini seviyorum dediği anda o iyimser baba gidip bir anda kızını tokatlayan, yumruklayan babaya dönüşüyor.

Benim babam çok iyi bir babadır. Sever, birlikte çok şey yaşadık, atlattık. Ama yeri geldi, tamamen haklı olduğum bir konuda, üstelik rahatsızlığımı bilmesine rağmen beni krize sokmak pahasına boğazıma sarıldı. O gün anladım ki baba, anne bunlar da birer insan. Değişebiliyorlar, sevgileri dahi anlık olarak değişiyor. Tek gerçek sevgi, insanın kendisine olan sevgisidir bana göre, onun dışındaki tüm sevgiler değişime uğrayabilir, kazanılabilir.
Ama kendine sevgini kaybetme. Diyorsun kaybettim ama kaybetsen bu konuyu açmazdın, tut onu ucundan, yola devam. Daha da ne diyeyim sana ben ellerim yoruldu :)

Evlat ayrımı yapmakda çok büyük günah bunun dışında dövmesi tamamen yanlış baban ve annen her anlamda hayırsız ve en kötü ebeveyn örneği böyle yapmaya devam ederse Allah cezasını verir bu kadar katı kötü kalple nasıl yaşıyorlar anlamıyorum

valla durumun zor ama üzülme canım düzgünce derslerini çalış iyi bir üniversiteye git hayatını kurtar dua et sürekli