Bir kaç gün önce babannem vefat etti. İlk kez bir yakınımı kaybettim ve ilk kez cenaze gördüm psikolojim bozuk yardım edin?

Detaya girmeyeceğim ve dürüst olacağım ailevi ve özel sebeplerden dolayı babannemi pek sevmezdim. Zaten yaşı 96 idi bekliyorduk bunu. Aramızda konulurken bile ölürse göz yaşı dökmem bile diyordum. Sadece babamı ağlarken görürsem üzülürüm diyordum yani demek istediğim sallamıyordum. Sonra babannem öldü geçrketen de çok sakin şekilde onu sevenlere destek oldum. Defnedilirken babam ağladığı o zaman gözlerim doldu o kadar, o da babam için.
Fakat ben ilk kez cenaze gördüm, gömülme anı, ölü bir beden vs.. Beni çok etkiledi, gözlerimi kapattığım her an o açık mezarı ve oradaki soğuğu hissediyorum. Sanki her an çıkacak gibi, sanki ölmemiş gibi. Babannemin ve videolarını görünce sesini duyunca ürperiyorum. Psikolojim alt üst oldu rüyalarımda anne babamın öldüğünü görüyorum kedimin balkondan düştüğünü görüyorum zaman zaman dışarda isem eve gelip kedimi kontrol ediyorum camlar kapalı mı diye. Gece aniden uyanıyorum anneme bakıyorum kedimi kontrol ediyorum sürekli bir şey olacak korkusu yaşıyorum. Ölüm kaygım kendimle alakalı değil, kendime bir şey olacak korkum sıfır. Sadece yakınlarım için endişeliyim ve o mezarlığı unutamıyorum bunları nasıl alabilirim ben..