Babasızlık çok mu zor?

babam hiç olmadı.
ben kundakta bebekken bitmiş her şey. mahkeme velayeti anneme vermiş.
o yüzden , arada belki ettiğim oluyordu , ama kendisiyle tanıştıktan sonra , yani 18 yaşımda , öyle olmaması gerektiğini anladım. görüşmüyorum yani.

Babam hasta idi hastanede idi son 8 senesi yatağa bağlı idi çok zor bir süreçti benim için. Bir sabah görüp akşama ölüsünü görmek. 8 sene geçti ve özlüyorum onu. Çok zor onsuzluk ve sizi çok iyi anlıyorum.

ben babasız büyüdüm evet çok zor. ama şu bir gerçek ki arkanızda kimsenin olmadığını bilmek aynı zamanda siz ekendine inanma gücü ve mücadele ruhu atıyor

Allah Rahmet eylesin!
Cemal Süreyya ne guzel yazmış.
Benden sana gelsin.

https://www.smule.com/p/283134835_2292989993

1 yıl 1 haftadır biliyorum maalesef.
Hayat bir şekilde devam ediyor.

7 yaşımdaydım babacığım rahmetli olduğunda. Çok iyi bilirim babasızlığı

Kızlar için evet zordur çünkü kızların ilk aşkı ilk kahramanı babalarıdır. Allah hayatta olan babalara ve annelere uzun ömürler versin. Edebiyete göçenlerede rahmet eylesin

bilmöiyorum ama bazen evden gidiyorlar gezmeye özlüyorum tez öleceklerini düşündükce insan buhrana giriyor allah rahmet eyleisn bu arada

Çok iyi bilirim...
Allah herkesin anne babasına uzun ömürler versin, hayattan göçenlerede rahmet eylesin.

Kimi babalar var keşke olmasaydı dersin. Hiç olmadığı için alışma gibi bir durum söz konusu değil zaten yok.

Ben hep babasiz buyudum ama kiz cocugu icin zor tabi

Benimde babam 9 yaşındayken öldü

8 yaşımdan beri babasızım, alışırsın zamanla.