Annesiz ve babasız olmak neden bu kadar zor?

Annem 6 yıl önce ben lisedeyken vefat etti babam da ölmedi ama annemle birlikte çıktı hayatımdan. Ben de ablamla yaşıyorum onun da eşi ve çocuğu var birlikte kendi işyerlerinde çalışıyorlar. Bugün beraber arabayla işe giderken tartışmaya başladılar ve ablamın eşi ablama vurmaya başladı ablamın da kucağında çocuk vardı. Ablam da karşılık verdi. Ben bağırmaya başladım napıyosun sen diye. Bir taraftan çocuğun yaşadığı travmayı düşünüyorum henüz 2 yaşında böyle bir anı hiçbir çocuk görmemeli hiçbir kadın da yaşamamalı. Bir taraftan ablamı düşünüyorum haketmiyor bunları. Ben çıkışınca o herif de bana bağırdı ne diyosun sen ya diye. İş yerine geldik ablamı arabada hala dövmeye çalışıyordu arkadan nasıl çekip çıkarmaya çalıştığımı ben bile bilmiyorum. Ellerim zangır zangır titriyordu. O an annesiz babasız olmanın eksikliğini öyle bir tattım ki içim acıdı. Bu durumu ne ben ne ablam haketmiyoruz ama ablam bi türlü bırakıp gidemiyor çünkü hem borçlar var hem bakması gereken bir çocuk var ama ben katlanamıyorum. Hem yeğenime hem kendime yaşatılanlara dayanamıyorum. Bir cevap verin diye sormadım aslında bu soruyu sadece içimi dökmek için yazdım. Sevgili erkekler baba olamayacaksanız kimseyle evlenmeyin çocuk da yapmayın. Özellikle kız çocuğunuz varsa onun hayatında bir yara olmayın. Kendinizi iyileştirmeden hayatınıza kimseyi almayın. Bir babanın çocuklarına farketmeden neler yaşatacağınızı bilmiyorsunuz. Benim bu saatten sonra kalkıp birine güvenip güzel bir evlilik yaşamaya ümidim kalmadı isteğim de kalmadı. Kendime çok üzülüyorum ama tüm bu pisliklerin içinden alnımın akıyla çıkacağımı da biliyorum. Kendinize iyi bakın