bir insan ailesinin yanında kendini çoğu zaman sığıntı hisseder mi ya?

Ailemlw birlikte yaşıyorum ne yazık ki. Üniversiteyi yeni bitirdim. Şu anda kpss sınavına hazırlanıyorum. Bunun için de kursa yazıldım, annem ödüyor her ay taksitlerini. Benim için yaptığı fedakarlığın farkındayım. Babam ben kendimi bildim bileli çok sorumsuz biriydi. Okul hayatım boyunca çok az yardım etti bana. Maddi olarak evet çok zorlandım ama manevi olarak da arkamda durduklarını hiç görmedim. Halime binlerce kez şükrediyorum neler yaşıyor insanlar. Ama bir anne baba kız evladının hayatta bu kadar yalnız kalmasına müsaade eder mi? Paraya ihtiyacım olduğu zamanlarda asla bir desteklerini görmüyorum. Annem her gün başıma kalkıyor seni yazdırdım bütün param sana gidiyor diye. Hakaretler ediyor bana. Kendimi bazen çok işe yaramaz ve çaresiz hissediyorum. Sürekli tartışıyoruz. Böyle bir ortamda kafamı toplayıp derslerime de veremiyorum. Ne yapmalıyım sizce? Nasıl bir yol izlemeliyim?