Gamze mi renkli göz mü?

Yeşil gözler en özeli.

ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?

bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

pervane olan kendini gizler mi alevden;

sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...

gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;

ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;

her sey silinip kayboluyorken nazarımdan

yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

ey sen ki gönüller tutusur her bakışınla!

hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince

çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

gözler ki birer parçasıdır sende ilahın,

gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;

sen öldürüyorken de, vururken de güzelsin!

bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,

vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.

dinmez! gönlün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

dinmez! ebedi özleyişin bestesidir bu!

hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

görmek seni ukbadan eğer mümkün olsaydı.

dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

tek bendeki volkanları söndürse denizler...

hala yaşıyor gizlenerek ruhuma "kaabil";

imkanı bulunsaıdı, bütün ömre mukabil

sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.

mehtaplı yüzün tanrı'yı kıskandırıyordur.

en hisli siirden de örülmez bu güzellik.

yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur,

kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik

benim gözlerim kara ve gamzelerim var hangi kategorideyim ben şimdi