Hayattan bıkan soğuyan insana en umut vericek cümle nedir?

Şu anda o cümleyi kuracak durumda değilim maalesef :( Ama o cümleyi kuramıyorum diye hayattan soğumuş birisini öylece yarı yolda bırakmakta istemem. Hayattan soğumuş bir insan yaşadığı çerçevedeki tüm imkanları zorlamış hatta bitirmek üzere olan bir insan olmalı. Bu çerçeveyi biraz genişletmeli. Bu çerçeveyi genişletmenin en güzel yollarından birine şöyle değinebiliriz. Çevrene bakmalı ve bazı şeyleri görmelisin. Kendini bir yere kapatmamalı geniş açı bakmalısın. Çevrende neler oluyor. Ölümler, kazançlar, kutlamalar, törenler, gelişmeler... Bu olayların hepsi yaşamın devamlılığı için. Bir insan hayalinde hep olan o mesleğe ya da hayalindeki o şeye ulaştığında neden kutlama ihtiyacı duyar? Sadece ulaştığı için mi? Hayır! Ulaştıktan sonra hayatında değişen düzenin olumlu gideceğini umut ettiği için kutlama yapar aslında. Her düştüğümüzde tekrardan neden kalkarız? Umut ederiz bu sefer daha sağlam olacağımıza. Bu sefer daha dayanıklı ve daha uzun süre ayakta duracağımıza. Sürekli bir çok şeye umut ederiz. Biz insanız varacağımız, yapacağımız her şey için umut etmeliyiz. Umut çok önemli çünkü umudumuzun gerçekleşmesi şart değildir. Çünkü ölüm bir gerçek ve ne zaman geleceği net olan bir durum değildir. Biz o vakit gelene kadar yaptığımız şeyler ile anılırız. O zaman ne gerek var ki umutsuz ölümü beklemeye ya da umudunu yitirip bize verilmiş koskoca ömrü sonlandırmaya. Bize verilmiş ömrün tamamını kullanmalı ve eğer hem huzurlu hem de mutlu olmak istiyorsak umutlarımız, hedeflerimiz ve en önemlisi hayallerimiz peşinde tüm engellere karşı koşmamız gerekiyor :) Her şey mutlaka güzel olacaktır, lakin bazı kötü şeyleri görmek gerek yoksa neden böyle bir dünyaya bu kadar kısa süreliğine geldik ki...