Annem kanser ve artık dayanamıyorum detayı okur musunuz?

merhaba, görüşünüzü görür görmez hemen bir şeyler yazmanın doğru olacağına kanaat getirdim.

öncelikle geçmiş olsun efendim, inşallah bu acılar bir son bulur da, siz de rahat edersiniz, anneniz de.

ikincil olarak şunları söylemek istiyorum; ölüm, hiçbir şeyin çaresi değildir. bu söyleyeceklerim doğaüstü bir saçmalık gibi gelse de, lütfen kulak verin:

geçtiğimiz yıllarda, amerika'da yapılan araştırmalar doğrultusunda, stresli insanlar üzerinde uygulanan anketler ile insan psikolojisinin daha iyi anlaşılması konusunda çok büyük adımlar atıldı.

onlara; "stresin ölümcül olduğunu düşünüyor musunuz?" diye sorduklarında ölümcül olduğunu düşünenler ve düşünmeyenler takibe alındılar.

ölümcül olduğunu düşünenler, yakın zamanda veya bir müddet sonra ya kendi rızalarıyla, ya da doğal etkenlerle hayatlarını yitirdiler.

ölümcül olmadığını düşünenler ise yaşamaya devam ettiler.

insan beyni, mucizelerle doludur. kelimeleri duyar; eğer siz, sahip olduğunuz durumda annenizin öleceğini söylerseniz, ve anneniz de bunu kabullenirse, bu işin çıkışı olmaz elbette.

ancak ona, her şeyin düzeleceği konusunda BÜTÜN İNANCINIZLA tesellide bulunursanız ve en önemlisi de kendisini bu konuda ikna ederek kendisinin de sizinle aynı fikirde olmasını sağlarsanız, ne acıları devam eder, ne de ölmesi söz konusu olur.

abartılı bir görüş oldu belki, ancak bu amerika örneği, yüzlerce örnekten yalnızca biriydi. umut, kaybolsa bile yolunu bulur; hiçbir şey için geç değil. annenizle konuşun, umutsuzlukla değil; umutla konuşun.

Allah, ivedilikle şifalar versin inşallah. iyi günler.

Bol bol dua benim annem atlattı inşallah senin annende atlatır