"- Ve Ben Artık Kimsenin Samimiyetine İnanmıyorum! " Demek İçin İyi Nedenler

Dostken kardeş olduklarınızla şimdi düşman olma durumu

Dostlar birbirlerine sırlarını verir, içlerini döker. Bir birlerini en ufak noktalarına kadar tanırlar. Sonra o arkadaşlık bitince ya da ilişki bitince insanlar hiç utanmadan o kişinin hakkında bildiklerini herkese söyler, sırlarını herkese yayar. Bir ilişki bittikten sonra ortadaki sırlar bırakın sizde kalsın. O sırları yaymak yapılabilecek en adi davranış olacaktır.

Bir arkadaşım bana bir sır verirse o sır ben mezara gidene kadar bende kalır. Dostluk veya bir ilişki bittikten sonra insanlar benim hakkımda konuşsalar dahi tek kelime etmem, umursamam. Ama bazen özellikle insanların sabırlarını zorluyorlar. Ben yine de onların rahatsızlığı diyip sabrımı korumaya çalışıyorum. Sizde bunu yapın. Umursamayın.

Fotoğraf alıp tehdit etmek!

Bu daha önce başıma geldi aslında. Arkadaşıma güveniyordum ve beraber kamerada konuşuyorduk. Aklımdan bir kez bile onun görüntülerini almak geçmedi. Ki zaten öyle de olmalıdır. Değer verdiğim bir insandan asla şüphe etmem, ona zarar vermem. İlişki bittikten sonra ondan nefret etsem de asla böyle bir adilik yapmam. Ne haltsa, arkadaşım dediğim kişi benim camda fotoğraflarımı alıp beni onlarla tehdit etmeye kalkıştı. Bu olaydan sonra dedim ki kendime,

Ve ben artık, kimsenin samimiyetine inanmıyorum!

Sadece ben değil bu durumun aynısını yaşayan arkadaşlarım da oldu. Çevremde de bunları yaşayanları görünce bir daha asla en iyi arkadaşım ve az çok güvendiğim biri dışında kimseye cam açmadım!

Yaşanılan her şeyin ona buna anlatılması

Bunu daha çok kadınlar yapar. Bu tarz bir olayım olmasa da çokça şahit oluyorum. Kardeşim madem bir halt yedin neden herkese duyuruyorsun? Veya bir şey yaşadıysan neden herkese ne yaptığını söylüyorsun? Yaşanan şey ikinizin arasında olmuş. Bunu herkese söylemek gerçekten itici olacaktır.

Menfaatçi insanlar

Sadece kendini düşünen insanlardır. Ve nasıl bir şeyse insanların çoğu sadece kendi çıkarlarını düşünür. Bu hayatta önemli olan tabi ki sizsiniz ama insanlara işinize geldiğinde iyi gelmediğinde kötü olmak gerçekten hiç hoş değil.

Yüzünüze gülüp sonrasında arkanızdan beste yapanlar

İnsanların yüzüne gülüp, samimi davranıp sonra sana söylediklerini değiştirerek insanlara anlatıp onu rezil etmeye çalışmak... Merak ettiğim kısım bunu yaparken hiç mi utanmazlar? İyi ya da kötü dedikodu son derece itici bir şeyken birde böyle sinsi sinsi davranışlara artık hiç tahammülüm kalmadı.

"-Git!" denince artistlik yapanlar

Git dendiği zaman artistlik yapıp üste çıkmaya çalışılması sadece onları küçük düşürürken, artistlik taslayanlar da bir komik oluyor. Acısı olanların sonrasında arkadan atıp tutması, atarlı giderli yazılar yazması sizce de çocukça değil mi?

Bir derdiniz varsa lafla halledersiniz. Az cesur olalım.

Not; Kimse üzerine alınmasın arkadaşlar :) . İnsanlar da sıkça görülen şeyleri yazdım. Vero' nun İsyanı diye tarihe geçer artık asd.