İyi Karakterlerin Kötü Özellikleri

Kitaplarda, dizilerde, filmlerde ve animelerde farklı farklı konular işlenir, karakterler tasarlanır, senaryolar yazılar ancak aslında hepsinin temelinde bir iyi kötü savaşı vardır. Bu bazen kendini açık açık göstermez ama dikkatli bakınca kötü ve iyi karakterlerin karşı karşıya getirildiğini fark edersiniz.

Özellikle anime ve filmlerde -nedense- kötü karakterlere sempati duyduğunuzu, onların fikirlerini ve davranışlarını desteklediğinizi fark edersiniz. Doğrusu, ben bunu çok yaşadım. Bize sunulan ve aşılanmak istenen mesajın aksine genellikle kötü (acımasız, yalancı, duygusuz, bencil, kindar vb.) kişiler ilgimizi çeker ve beğenimizi kazanır.

Bence bunun en büyük sebebi iyilerin yeterince iyi gösterilmemesi. Kötülerin ise fazlasıyla 'iyi' olması. Bazı kurgularda iyi karakterlere yüklenen ama aslında onlara hiç yakışmayan şeyleri derledim.

İyiler karizmatik olamaz.

Şu gerçeği kabul etmeliyiz. Birinden etkilenmemizi sağlayan ilk faktör dış görünüş. Evet, güzel yüze kırk günde doyulur, güzel huya kırk yılda doyulmaz ama sonuçta film karakteriyle kırk sene aynı ortamda durmayacağız. Haliyle dış görünüş ön plana çıkıyor ve bizim algımıza yön veriyor.

Güzel, sevimli, yakışıklı, etkileyici iyi karakterler de var ama zaten benim sözüm onların meclisinden dışarı... Sen kötü karakteri adeta bir yürüyen karizma, seksi kelimesinin sözlükteki karşılığı, şirinlik abidesi yap sonra insanların ondan nefret etmesini bekle. Başka?

İyilik aptallıktır.

Çocukken sürekli izlediğim Selena adlı dizinin baş kötüsü Hadesin sözü: Bütün iyiler aptaldır. İyilik salaklıktır. Dizi boyunca bu sözün yanlışlanmasını bekliyorsunuz ancak aksine Hades'i haklı çıkaracak şeyler oluyor. Çocuk dizisi deyip geçmeyin sonuçta çocuklar izledikleri her şeyden etkilenirler.

İyiliğin tüm evrendeki temsilcisi Selena, kötülüğün ise Hadesmiş. Selena sürekli aptalca işler yapıyordu ve en büyük düşmanı Hadesin yalanlarına kolayca inanıyordu. Hades ise hem daha komikti hem de zekiydi (en azından Selenaya kıyasla).

Birisi bana kötülükten bihaber olduğunu, onun hakkında hiçbir şey bilmediğini, tüm insanlara kolayca inandığını ve herkesin iyi olduğunu düşündüğünü söylese ben ona "Marstan mı geldin kardeş? Yol yorgunusundur şimdi, bir çayımı iç." derim. İyilik saflık, kerizlik değil tersine tüm kötülükleri bilip onları yapmamayı seçmektir.

İyiler güçsüzdür.

Bence en önemli madde bu.

Nedense güç ve yetki hep kötülerin elindedir. İyiler zayıftır, acizdir, sürekli aşağılanır ve ezilir. Şimdi bu tabloyu gören bir insan neden iyilerin yanında yer almak istesin ki? İçgüdüsel olarak güçlünün tarafını tutmak ve bu sayede rahat etmek ister.

Halbuki güçlü olmak iyiliğe kötülüğe değil zekaya, çalışmaya ve azme bağlıdır. İyiler zeki, güçlü ve otorite sahibi olsa insanlar da iyileri desteklemeye başlar.

İyiler kurtarıcı bekler, kötüler sadece yapar.

İyiler sürekli kötülerin yaptıklarını anlatır, ağlar, şikayet eder, kendilerini kurtaracak bir süper kahraman bekler. Kötüler ise çoktan işlerini yoluna koymuştur.

Madem vaziyetten şikayetçisin neden oturup izlemek yerine harekete geçmiyorsun? "Falanca yüksek bir makamda (ya da tanıdıkları orada) ona kimse dokunamaz, filanca çok güçlü onu asla yenemeyiz." Bu falancaya, filancaya; makamlar, mevkiler, güçler gökten zembille mi indi acaba? Eğer yanıtınız evetse karşınızda yüce ve seçilmiş bir insan var demektir, sakın bulaşmayın.

Korku etkeni...

Rakibinden daha az akıllı, çok daha güçsüz, beceriksiz, aciz olabilirsin ama en azından cesur olmayı deneyebilirsin. Bazı iyi karakterler hem yukarıdaki kötü özelliklere sahip hem de çok güvensiz ve korkak. Kimse kendinden emin olamayan ve her şeyden ürken birisini sevmez. İyiler cesur olacak ki kötülerin hakkından gelebilsin. Ne demişler: Namuslular da namussuzlar kadar cesur olmalı.

İyiler böyleydi de biz mi desteklemedik?

Elbette bu anlattıklarım sadece animelerde, kitaplarda, filmlerde olabilir. Gerçek hayattaki kimseyi suçlayamam, yeremem... Amacım kurgusal şeylerdeki 'iyi karakterleri' eleştirmek. Hepsi bu kadar. 😌💚💙😌