Dünyanın En Matrak Ülkesi; Türkiye.

Irmağının akışına ölünen ülkeden herkese merhaba.

Kim derdi, nerdeyse milli marşımız kadar kutsallaşmış bu türkünün sözlerinin, yıllar sonra gerçeğe dönmeye başlayacağını? Dört bir yanda tarih boyu devlet kurmakla haklı olarak övünen günümüz insanı, muhtemelen aynı zamanda o devletlerin en ilgincinin vatandaşlarından biri olmanın buruk sevincini yaşıyor.

Mesela, rutin bize göre değil. Her an bir gizemle karşı karşıyayız. Emsali nadir görülen olayları, kendimize uyarlayarak yaşıyoruz. Kimi zaman darbe oluyor. Kimi zaman patlama. Öyle ki, artık güvenliğe yönelik bombalı ve silahlı saldırılar artık ilgi çekmez, tıklamaya değmez oldu. Çıta öylesine yükseldi ki, şehit sayısıyla bile kimse ilgilenmiyor. İnternet bir gece ansızın yavaşlıyor. Bununla ilgili teoriler ortaya atılıp günlerce hakkında dedikodular dönüyor. İnsanlar sosyalleştiği zaman konuşacak konu bulmakta asla sıkıntı çekmiyor. Tam bir ‘güler misin ağlar mısın’ hikayesi.

Düşünün. Güzellik yarışmasında bizi temsil eden kız bile çirkin. Bu orijinal duruş, evrensel düzene karşı alınan asi tavırlar beni benden alıyor. Özgün bir kimliğimiz var. Ortaya karakter koyuyoruz. Düşünsenize Norveç olduğumuzu? Tek dertleri buz hokeyi takımlarının mağlubiyeti olan bu soğuk insanların hayatı çok bayağı. Biz ise sabah gözümüzü -açabilirsek- nasıl bir güne açacağımızdan bi:haber şekilde yuvarlanıp gidiyoruz.

Yıllarca önce çok önemli bir devlet büyüğü (bazılarının nefret ettiği) bizi alenen uyarmıştı: “Hem içerde hem dışarda düşmanlarınız olacak. Gözünüzü dört açın. Vazifeden kaçmayacaksınız. Üstesinden gelebilecek güç kanınızda akan damarlarda bile mevcut.” demedi mi? Söylemedi diyen yalan söylüyordur. Hepiniz şahitsiniz. Ne yazık ki o çok değerli devlet büyüğü bile fark edemedi dostla düşmanı karıştıracağımızı. Belki de uyandırmak istemedi. Sorun çarpışmak değil güvenin bana. İlişkimize isim koymak konusunda sıkıntı çekiyoruz. Bazen, bazı adamlara usulca yanaşmayı düşünüyorum. İşaret parmağımı, baş parmağın yardımıyla saçlarımda dairesel hareketlerle gezdirerek sormak istiyorum; biz şimdi seninle neyiz? Dost mu, düşman mı?

Bu bilinmezlik bile sürprizlere açık.

Ülkemiz; bir sonraki hamlesi kestirilemeyen, kaçmak istesek de bizi tutan, tehlikeye davetiye çıkaran ama bir o kadar da sahiplenici, tüm aksiliklerine rağmen eğlenceli haliyle bizi müptelası yapan sevgili adeta.