Hem Kıçımıza, Hem de KizlarSoruyor'a Sahip Çıkalım!

Bir tatlı kaşıntı hissettim kıçımda, metrobüse doğru yürürken. Sağlıklı yaşamaya çalıştığım için birkaç durak yürüyorum ve sonra biniyorum metrobüse. Son zamanlarda hiç kabızlık yaşamadım. Geçenlerde bir günde 3 defa tuvalete çıktım o kadar. O sırada da çok fazla yürüyüş yapıyordum ve nedeni bu olmalıydı. Metabolizmam iyi çalışıyor demek ki diye düşündüm.

İşlerim uzun bir aradan sonra düzeldi

İş yerime geldim ve kaşıntı halen devam ediyordu. İnsan içinde kaşıyamıyorum da. İşlerde Allah'a çok şükür iyiye doğru gidiyor. Uzun bir aradan sonra piyasada az da olsa bir hareketlilik mevcut. Kumaş siparişlerim, müşterilerle konuşmalarım derken kaşıntı bir an da acıya dönüştü. Günlerdir mal gibi oturan ben, tam işlerimin yoluna girdiği zaman işime konsantre bile olamıyordum. Hemen tuvalete gittim. Kıçıma bakmaya çalışıyorum ama ne olduğunu anlamıyordum. Tuvaletten çıktım ve mağazaya doğru ilerlerken bir cam parçasıyla beni doğruyorlarmış gibi bir acı hissettim kıçımda.

Utanmasam ağlayacaktım

Böyle bir acı yaşadığımı hatırlamıyorum. Daha önce böbrek taşı düşürmüştüm ama bu çok daha beter bir acıydı. Açık bir yaraya tuz basmışlar gibi alev alev yanıyordu kıçım. Aynı zamanda kesip, biçiyorlardı sanki. Soluğu hastanede aldım.

Doktor muayene etti

Doktora ne diyeceğimi bilemiyordum. Ancak doktordan utanma gibi huylarım yok. Doktorun odasına girdiğimde hemşire vardı. Nezaketen sordum hemşireye;

"Siz buradayken mi soyunacağım"

"Doktor Bey birazdan gelecek, soyun derse soyunursunuz"

"Soyun diyeceğini biliyorum, kıçım ağrıyor"

"Geçmiş olsun"

Bu saçma muhabbetten sonra doktor geldi. Ben durumu anlattım ve muayeneden sonra "Tek çözümü ameliyat, makatınızda çatlak var" dedi. Ben nasıl oluştuğunu sordum çünkü hiç kabız olmadım bu sıralar. Aşırı stres ve ishalin de bu duruma yol açabileceğini söyledi. İlaçla tedaviye başladık şu an, haftaya kontrole gideceğim.

KizlarSoruyor hesabımı kapatacaktım

İşlerimin tekrar yoğunlaşmasından sonra KizlarSoruyor hesabımı kapatmayı planlıyordum. Ancak bu hastalığımdan sonra acı ile kıvranırken bir soru sordum kafamı dağıtmak için. O sıra hastalığımın ne olduğu konusunda kimseye bilgi vermedim ama arkadaşlarımdan gelen geçmiş olsun mesajları ve yardımcı olmaya çalışmaları beni gerçekten duygulandırdı. Siteye ve sitedeki bazı arkadaşlarla aramda ciddi anlamda gönül bağı var. Kıçıma ve siteye sahip çıkma kararı aldım. Hepinizi seviyorum.