Şimdi Bir Aşk Olsa, Ziyan Olmasa Bu Şarkı

Şimdi bir aşk olsa,ziyan olmasa bu şarkı...

Onca güzel söz,kaybolmasa alıştığın yalnızlıkta.

En acısı bu...Hissetmemek...

bütün acılarını tekrar tekrar deşersin,bir şarkıya bir anlam yükleyebilmek için...

Gece olur,kimse yoktur,kapı gıcırtısı bile arabesk...Hazırlıklar tamamdır özlemek için.Hatırlarsın da aslında ama hatırladıkların yaprak kımıldatmaz ruhunda.Yalnızlıktan acıdır,yalnızlığı kabullenmek.Şarkının şuçu yok oysa...

Herkes bir kere gitmiştir,herkes birini giderken izlemiştir ve üzülür bu şarkıda ama sen alışmışsın...

Defalarca,gözlerinden,saçlarından,bir yerlerden tutunmayı denemişsin,zorla sevmeyi,bir anlam çıkar umuduyla aslında tanımadıklarını bile...

Olur olmaz insanları düşünmen bu yüzden...

Sigaran bitmeden unutursun,bu şarkıda bu sigarayı kime yaktığını...

Alışıyorsun...En acısı bu...

Umursamamazlıktan değil,beceremiyorsun üzülmeyi.Berbat bir kısırdöngü gelmeler,gitmeler.Kaldıkları an'a odaklanamıyorsun bu yüzden.Ve gene bu yüzden kimin yüzünde minik bir tebessüm görsen sahipleniyorsun.Güzel gülmesi bir yana,gülümsemeye muhtaç hissettiğinden.

Kimi sevmeyi denesen,gideceğini bildiğinden,hoşgeldin diyememen.

Bir savaş bu,karanlığa gömülmemek için anılara ihtiyacın var ve sesini anımsayamadığın fotoğraflar..Bir kelimeye en çok ihtiyacın olduğu anda dilsiz olan anılar...

Seni tanıyorum...

Yalnız değilsin...Hatırlamayacak kadar eskisin sadece...Acı eşiğini geçmişsin kalbinin...