Savaş Çıksa Bizi Yalnız Bırakmayacak Olan Çubuk Kraker

İlk bencemde hepimizin anılarına kazınmış olan bir şeyle başlamak istedim. Evet tam da aklınızdaki şey o; çubuk kraker.

Kimine göre Ülker'di en güzeli kimine göre Eti'ydi.

Fiyatı hep aynı kaldı

Sanki kendi düşüncesi vardı ve hep 25 kuruş kalmalıyım diyordu. Fiyatının düşük olmasıyla ne zengin için utanç kaynağıydı ne de fakir için parasının yetmeyeceği bir üründü. Canı isteyen istediği zaman alıp yiyebiliyordu.

İshalın bir numaralı düşmanıydı hep

İshal olduğumuzda her zaman nöbette düşmanına mermi sıkmayı bekleyen bir er gibi ortaya atılır canını hiçe sayıp midemize doğru yola çıkardı. En büyük yardımcısı kolayı da unutmamak gerekir tabi.Zor anlarımızda hep yanımızda farketmesekte.

Farketmesekte bizi ilginç şekillere sokardı

Hiç mi çubuk krakeri yandan yandan kemirerek kırmadan yemeye çalışmadınız. Başardıktan sonra büyük bir sevinçle ve zevkle kalan ince ve ıslak krakeri ağzınıza atmadınız.

Dil darbeleriyle etrafındaki tuzları yalamayı az mı denemedik tuzu bittikten sonra kalan yumuşak kraker hoşumuza gitmese de yemeyi bildik.

Bir nesli sigaraya alıştırdı

Bir dönem ki bu döneme ben de dahilim az mı sigaraya özenip çubuk krakerlerimizi içmedik. Hatta arkadaşlarımıza ''çek kanka bir dal'' diye paketi uzatıp espri yapmadık.

Hüzünlü sona yaklaşıldığında...

Krakerlerin hepsini yedikten sonra aklımıza düşen o düşünce? "Acaba kalan tuzları yalasam mı" ve sonunda dayanamayıp yalayıp daha sonra pişman olup mutfağa su içmeye koşan çocuklardık biz.

Aslında hiç farketmesekte çocukluğumuzun bir parçasıymış çubuk kraker. Umarım hep 25 kuruş kalır ve her çocuk bu özel şeyi yaşar.

Bencemi okuduğunuz için teşekkürler.İlk bencem kusurlarım var ise affola.