Benim Abim de Kardeşim de Engelli...

benim kardeşimde zihinsel hastalık taşıyor beyin yaşı olarak evet aynı durumdalar bende bazen özeniyorum onlar gibi olmaya. dışarı çıkılacaksa hiçbir zaman tam bir aile olarak gidemiyoruz hiçbir yere hep birimizin evde oturup onlarla kalması gerekiyor. dışarı onunla çıksak hopluyor zıplıyor. huzursuzlıl oluyor. ailede her gün kavga oluyor. bir zamanlar onu kıskanırdım ama o dönemleri de atlattım. arkadaşlar zihinsel engel onların veya ailelerin elinde olan birşey değil. ve bulaşıcı kesinlikle değil. "kardeşim deli çocuğun varsa evinde tut millete zarar veriyor" demeyi hepiniz çok iyi biliyosunuz. hepiniz birer aslan kesiliyorsunuz adam oluyorsunuz. sizin o sokaklarda ne kadar gezmeye hakkınız varsa onların da var. onlar evlere tıkılmak zorunda değil. ve kesinlikle onlardan utanç duymayacağız. yolda yürürken gerek zihinsel gerek fiziksel rahatsızlığı olan insanlara bakıp ah vah edeceğinize halinize bakıp sadece şükredin çünki bilmiyorsunuz ki 2 dakika sonra belki sizlerde bir kaza geçirip aynı durumda olabilirsiniz. kimseyi kınamayım arkadaşlar. insanlar farklı farklıdır. bu hastalıklarda farklı renk çiçekler gibi. lütfen onları dışlanmayın. sevmeyebilirsiniz ama lütfen saygı duyun

Engellilere gerçekten çok üzülüyorum onlar için bir şeyler yapmak istiyorum onları gördükçe yaşadığım ve yaşadığıma isyan ettiğim hayatıma bakıp kendime kızıyorum, fakat şöyle de bir şey var annemin engelli teyzesi bizde kalıyor kaç senelerden beri. Yaşlı 65 yaşında falan ama insana benzemiyor gerçekten. O kadar çirkin ki midem bulanıyor, onun kullandığı eşyalara dokunamıyorum bile çok pis. Eli sürekli alt tarafında, her tarafa dokunuyor o elleriyle. Altına bez bağlıyor annem ona yapıyor ama elini sokmasa... Kötü de kokuyor resmen bize işkence olsun diye gönderilmiş. Sabahleyin öğürerek uyanıyorum kokusundan. Anneme üzülüyorum annem uğraşıyor sürekli MECBUR DEĞİL NE EVLADI NE DE ANNESİ öz teyzem bakmıyor, anneannem bakmıyor anneme kalıyor bütün yük. Annem onun verdiği yorgunluğu bıkkınlığı hep bizden çıkarıyor. Ondan gerçekten nefret ediyorum. Öl artık öl nolur diye kadına yalvarıyorum. Gelen misafir çocukları bir kere gördükten sonra gelmek bile istemiyorlar. Ya daha yaptığı neler var.. Ölsün istiyorum kaç senedir bizde çocukluğum geçti onunla. Hiçbir geliri de yok bütün bez, yemek parası vs bizim rızkımızdan gidiyor. Çok masraflı. Üzgünüm buraya engelli bir insana nefretimi kustuğumdan ama bazı şeyler o kadar da masum değil. Sevap belki ama anneme yaşattığı işkenceye değer mi diye düşünmüyor da değilim. Keşke ölse

Benimde 18 yaşında engelli kardeşim var. yazdıklarını o kadar hissederek okudum ki anlatamam. arkadaşlarımın kardeşleriyle kavga etmelerini bile yeri gelir kıskanırdım. Kardeşleriyle gezmeye giderlerdi boy boy resimleri olurdu boğazımda birşeyin düğümlendiğini hissederdim hep. ama yinede hep şükrettim. dediğin gibi gülümsemesi yetiyor bana. bir kez abla dese öyle mutlu olucam ki ama yinede buna da şükür demekten başka elden gelen bişey yok. Allah bizim yokluğumuzu onlara onlarınkini bize yaşatmasın inşallah. Şifalar dilerim.

Doğru ama üzülme çok şükür benim abim sağlıklı ama bir kere abimle sinemaya gitmedm veyahutta başka bir yere yanında beni gezdirmez misal bama bir kere bile hediye almamisitir hala kucuklukten kalma gıcıkliklari devam ediyo yani kıskanıyo mu bilmiyorm ama abimle hiçbişey paylasmam olgun birisi değil çünkü hala da öyle aramızda 1 yaş var y
yani benim abim sağlıklı ama kavga dışında o dediğin şeyleri banada yapılmıyor bnde bazen görüyorum kardeşine hediye alan abiler benim ki bana hediye almayi bırak arti sürekli beni asalayip laf sokuyo kalbimi kırıyor yani ama çok şükür tabi buna da sağlıklı tabi s dediGM gibi o dediğin şeyler bnde de yok yani... hayırlısı

Böyle güzel kalpler, böyle zorlukları yaşayan evlerden çıkıyor işte. Sen bir pırlantasın biliyor musun? Kardeşlerini çok sevdiğin için, aileni sırtladığın için, öf pöf etmediğin için ki arada etmek tabii ki hakkın, müthiş bir kızsın sen.

Umarım hayatın boyunca kendin kadar iyilerle karşılaşırsın kırçiçeem. Çok öpüyorum seni.

Rabbim sabir versin ne kadar şükür etsek halimize azdir.
Nankörlük bu iste hep iyilere bakip fazlasini istiyoruz az olsun oz olsun sagligimiz yerinde diyemiyoruz buda iman eksikligimizden bence rabbim kimseye dert verip derman arattirmasin.
Allah c. c. yardimciniz olsun.

Kurban olurum onlara ben... benim de abim benzer durumdan muzdarip. doğum hatası yüzünden... konuşmasında problem vardı ben çocukken adam akillı derdini anlatamazdı anlatmaya çalıştığında da kimse anlamazdı ama şükür ki Allah yardım ediyor herkesten bir anne bir baba bir de kız kardeşi dediklerini anlayabiliyor... okullara da gidemedi hep rehabilitasyonlarda ya da motor becerilerini geliştirici etkinliklerde... şu an 27 yaşında şükür konuşması daha da açıkldı... bu hallerine de şükür bizimkilerin be bacım... abim gittiği okullarda etkinlik olunca arada gidiyordum okul olmadığinda hem zihinsel hem bedensel engelli göremeyen, duyamayan , konuşamayan yürüyemeyen... ćok daha zor durumda insanlar var... hiçbirinden duamızı eksik etmeyelim Allah büyüktür... Meleklerimiz bir gün kanatlanabilecek güce sahip olur belki ha ne dersin...

Allah yar ve yardımcınız olsun kardeşim, Rabb'im sizlere güç kuvvet versin onlarında yüzlerinden tebessümü hiç eksik etmesin inşallah..