Dikkat Gerçek Olaydan Esinlenerek Anlatılmıştır

Dikkat ! gerçek bir olaydan esinlenerek anlatılmış birkaç detayı sürükleyici ve ilginç olması nedeniyle değiştirilmiştir .

Sizlere bu bencemde başımdan geçen bir olayı anlatacağım .

iyi okumalar ,

Ben bir şizofren miyim ?

Olay 15-16 yaşlarımda geçiyor . Sıradan bir gündü okul çıkışı herzaman ki gibi arkadaşlarla yaklaşık 20 metre ilerde bulunan parkta içecekler eşliğinde oturduk . Espriler havada uçuşuyor kahkahalar yankılanıyordu ama benim gözüme az ötede bulunan bir cisim takıldı .

Arkadaşları iyi olup olmadığımı dalgın gözüktüğümü sordu genelde bu saatlerde haykırarak gülüyor olmam gerekirken ben öylece o cisime bakıyordum .Cisimiydi bir insanmıydı çözememiştim arkadaşlarıma derdimi anlattıktan sonra orada hiçbir şey olmadığını söylediler ama ben tatmin olmayıp o cisime doğru ilerledim az ötede görünüyordu ancak yürüdükçe uzaklaşıyordu .

Parktan uzaklaşmıştım kendimi karşıda bulunan kaldırımda buldum arkadaşlarım beni inceliyordu belkide deli olduğumu düşündüler ama hayatımı değiştirecek bir şey görmüştüm ben, gözlerim olduğundan daha büyümüştü olduğum yerde dona kaldım . Ellerim titriyor çığlık atmak için kendimi kasıyordum ancak ağızımdan ne tek bir kelime çıkıyor ne de bir çığlık .

Bu cisimin aslında bir cisim olmadığını masum bir çocuğu bıçaklayan bir adam ve daha sonra kanlar içinde yatan bir çocuk olduğunu görüyorum . Gözlerimi kısıyorum ve bu anın bir kabustan ibaret olmasını diliyorum ... Bilmiyorum aradan kaç saniye , kaç dakika , kaç saat geçtiğini uzun süredir o posizyonda kalmıştım arkadaşlarım endişelenmiş olmalılar ki yanıma gelmişlerdi haliyle ne olduğunu sordular onlara durumu anlattım ancak hiçbir şey görmediklerini söylediler . Ben ise hala o korkunç sahneyi görebiliyordum .

Kendimi şizofren olduğuma inandırdım ...

Zaten hastalık hastasıydım bu olay benim için büyük bir darbeydi . O sahnenin gerçek olmadığı gerçeğinin mutluluğu ancak şizofren olmanın verdiği üzüntü ile karışmıştı duygularım ..

Ergenlik dönemimdi ozamanlar 3 ayda 55 kilodan 45 kiloya düşmüştüm bildiğiniz depresyona girmiştim . Geceleri uyuyamıyordum ve bazı gerçek olayların beynimin bir oyunu olduğunu düşünüyordum. Asosyalliğe doğru gidiyordum . '' Amma da abartın haa '' demeyin benim hayatımı karartmıştı bu olay. Bu hayatta en çok korktuğum şeye yakalanmıştım ben .. Ben bir şizofrendim !

Ve tekrar ...

Artık bu olayı unutma zamanı gelmişti . Çok yıpranmıştım . Birden karakterim duygularım değişti ( veya değiştirmiş gibi yaptım ) ''mutluydum '' eski arkadaşlarıma kavuştum .

Ama ... Bir gün evde sabah saatlerinde cumartesi günü tekrar onu gördüm bu sefer onu gördüğüm ilk andan daha az korktum hayır , hayır yanlış anlamayın korkudan titriyordum ama bir önceki kadar değildi . Ondan gözlerimi ayırmıyordum olduğum yerde kalmıştım . Bu sefer o çocuk yoktu o bıçakta yoktu . Daha masum gözüküyordu.

Yeşil gözleri güneşte parlıyor bana masumca bakıyordu '' Onu öldürmek zorundaydım '' dedi ince bir kadın sesiyle . Ama o bir erkekti bu ses nasıl çıkmıştı ondan ? Ne demek istedi şimdi ? neden öldürmek zorundaydın ki ? Bütün bu sorular içimde hapis olmuştu . Birden gözlerimden damlalar süzülmeye başladı . Yanıma yaklaşıyordu yaklaştıkca kalbim bedenimden çıkarcasına atıyordu o an ölmek istedim . Çığlık atmak istiyordum ama yine yapamıyordum .. Yanıma yaklaşmasıyla yok oluşu bir oldu .

Allahım sana şükürler olsun .

Unutamıyorum ve unutamayacağım !

Yapacak bir şey yok unutmak mümkün değil ki ...