Hayvanlar Mı Kötü, Yoksa Onları Bu Hale Getiren İnsanlar Mı?

Hayvanların bir iç güdüsü olduğu doğru ama hayvanlar sadece kendisine zarar verileceğini düşündüğü an saldırma potansiyelinde olur. Çoğu zaman haberlerde görüyoruz

"pitbull dehşet saçtı"

diye. Evet saldırganlık özelliği olsa da bu köpeğin sevgi ve doğru eğitim verilirse bu köpek çok sadık olabilir. Peki bu köpeğin saldırganlık özelliğini tetikleyen veya artıran şey nedir?

Sevgi gösterirsen sevgi alırsın!

Bu köpeğin daha saldırgan olması için günlerce karanlık bir odada aç,susuz bırakan insan görünümlü mahlukatlar yüzünden pitbullar dehşet saçıp saldırgan olabiliyorlar. Bu sadist düşüncenin aynısını matadorlar da boğalara yapıyor. Onun için boğalar arenada deyim yerindeyse"deli koyun" gibi oluyorlar.

Bu köpeğin saldırgan olduğunu kim söyleyebilir ki?

Köpek bile uyurken sarılma ihtiyacı duyuyor :) İnsandır masum canlılardan birer katil yaratan.

Bunun masum sevimliliği yok mu yahu :) ?

Japon bilim adamı kar taneleri üzerinde çalışırken kar tanelerine güzel söz söylediğinde çok güzel renk haline gelen, kötü söz söylediğinde ise rengi kötü olan bir kar tanesi bile böyleyken bu köpeğe yapılan davranış köpeği etkilemez mi?

Sadık dostumuz nasıl kötü ve saldırgan olabilir ki?

Bazen körlerin görmesini sağlayan, bazen ise çocukların oyuncağı haline gelen bu canlılar kötü değildir. Kötü olmasını sağlayan sahipleridir.

Sen bu hallere düşecek köpek miydin be :) ?

Azılı düşmanıyla birlikte bile gülümsüyorken, bu köpek nasıl saldırgan olabilir ki?

O nasıl gülmek yahu :) ?

32 dişin görünüyor. Pardon işte kaç tane dişin varsa o kadarı görünüyor :)

Sıcak bir yaz günüydü. Ahmet, babası ve Metin balığa çıkmışlardı. Ahmet hayvanları hiç sevmez onlarla dostluk kurmazdı. Hemen hemen gördüğü her hayvanı öldürürdü.

Yemleri taktıktan sonra oltaları atıp beklemeye başladılar. O anda Ahmet bir çığlık attı. Bir yılan ayağını dal sanarak dolanıyor, tırmanıyordu. Ahmet bağırıyor, ne yapacağım bilemiyordu. Babası hiç kımıldamamasını söyledi, biraz sonra yılan uzaklaşıp gitti. O zaman Ahmet anladıki insanın hayvana zararı olmazsa o da zararsız oluyordu. Metin ise hayvan dostuydu, karıncayı bile incitmezdi. Ahmet hem korkudan hem de pişmanlıktan susup kalmıştı. Babası ona: Hayvansız dünya düşünebilir miyiz? hiç dedi. Kuşlar olmasa doğadaki cıvıldışmaları duyamayız, arı olmasa bal olmaz, koyun inek olmasa et, süt olmaz ve daha birçok şeyden mahrum kalırız. Allah kimini doğayı renklendirsin, kimini de insana yararlı olsun diye yaratmıştır, kimisini öldürürüz ama bize yararı da zararı da olmayan hayvanı niye öldürelim? dedi. Ahmet artık yaptıklarına bin pişman olmuştu, artık kuş vurmayacak ne de hayvan öldürecekti söz verdi, daha sonra da: Seni anlıyorum baba dedi Ahmet hem de çok -iyi anlıyorum. O akşam eve dönerken Ahmet sanki yepyeni bir çocuk olmuştu.

Hiç kimse durduk yere saldırgan olmazken hayvanların saldırgan olmalarını şaşırmak sanırım abes. Tabi ki evinizde bir aslanı alıp beslerseniz saldırma potansiyeli olabilir. Çünkü onun doğasında vardır bu. Ama en azından ona gerçek salt sevgiyi verirseniz bu saldırganlığını kırmış olursunuz. Bu sadece hayvanlar için geçerli bir şey değil.

Ne kadar sevgi verirseniz o kadar sevgi alırsınız.