Her çocuğun hayatında babanın çok önemli bir yeri vardır. Babayla aynı evde büyümüş bir çocuk ile ayrı büyümüş bir çocuk aynı olmaz. Bunu kendimden biliyorum. Bana baba nedir? diye sorulsa cevap veremeyecek kadar çaresizim. Ve bu çaresizliği çoğu zaman hissediyorum.
Benim için baba küçükken sadece doğum günlerimde arayan ve aklım ermediği için beni mutlu ettiğini düşündüğüm iyi kalpli bir insandı. Ama büyüdükçe asıl gerçeklerin farkına varılmasıyla bir türlü sevemediğim insan oldu.

Hani derler ya en azından senin bir baban var ve hayatta ne olursa olsun onun kıymetini bil diye. O cümleyi uygulamaya sokmak o kadar kolay olmuyor ne yazık ki... Küçükken okulda "Baban nerede?, Baban ne iş yapıyor?" sorularına cevap veremediğinizde anlıyorsunuz asıl yokluğunu.
Arkadaşlarınız babalarıyla olan konuşmalarını anlatırken sizin tek kelime edemediğinizde anlıyorsunuz. Aile fotoğraflarına bakarken bir tanecik bile fotoğrafınız olmadığında anlıyorsunuz. Onun aslında size nasılda yabancı biri olduğunu. Artık sadece telefonla arayıp konuşması tatmin etmiyor sizi.
Başkasıyla yuva kurmuş olmasını ve başka çocuklarını sizden çok sevmesi, sizden çok görmesi çok dokunuyor. Sonra büyüyorsunuz. Liseye gidiyorsunuz. Bu sefer konuşmaya görüşmeye başlıyorsunuz diyelim. Küçükken veremediği bu yakınlık şimdi niye? diye sormadan edemiyorsunuz kendinize. Ama her ne olursa olsun ne onu tam anlamıyla sevebiliyorsunuz ne de tam anlamıyla nefret edebiliyorsunuz. Öyle karışık bir durum işte... Eee sizce baba ne? :)
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar