Bir Kediden Sonra...

Bu bence tecrübelerle başlayıp, varsayımlarla süslenip, gerçeklerle son bulacaktır. Okuduğunuz için şimdiden teşekkürler...

Bir Kediden Sonra;

Ben hayvanları hep sevdim aslında, şiddet gösterenlerinde hep karşısında oldum. Hatırlıyorumda lise dönemime kadar hep köpekten yanaydım kediler bana biraz uzak geliyordu sanki, göbeğini açıp sırnaşan olursada hiç kaçırmadım.

Neyse bi ara beni kendine aşık edip ömrümün yarısını çalmış olan bir hatun vardı, ailecek kedi sever oldukları içün birsürüde dünya güzeli kedileri vardı. Gel zaman git zaman gele gide, anlatıla anlatıla kedilere kanım daha bir fazla kaynamaya başladı.. Heleki bir kara kedi vardı aklın durur, gözünü alamazsın...

Bu foto temsili tabi...

O zamanlar başladı kedilere olan iç kaynaşmam ve üniversite dönemime kadar uzaktan içimde büyüdü, büyüdü...

Üniversitenin son demlerinde ve çook uzun bir beraberlikten sonra hatunla bağlarımız koptu bende artık sıkıntı olmayacağı için alt sınıftan bir arkadaşımla eve çıktım.. İlk yakın markaj kedi dostluğumu birgün arkadaşım eve kucağında 5-6 aylık civarında bir siyam kedisiyle geldiğinde kurdum. ( Lanet olsunki sevgilisi hediye almış)

Bu arkadaşın adı Paris ve birkaç aylık ilk kedi dostum. Geceleri kapıma dayanıp açar, yatağımın ayak ucuna zıplar, yorganımın kenarından içeri girer ve göğüs hizamda bana temas ederek uyurdu.. Velhasılkelam birkaç ay sonra ben başka bir eve çıkarken parisi almak istediğimde hatun vermedi ve sonrada başka birine sahiplendirdi..

Ben mesleğim gereği birçok şehirde bulundum ve genellikle şantiye ortamlarında yaşadım.. Bu yüzden paristen sonra bir kediyle yaşamak için birkaç sene beklemem gerekti. Gerekli ortamları sağlayıp düzenli bir hayata geçmem birkaç senemi aldı, işte bu bencenin olayı burada başladı..

Yukarıdaki adamın adı Destan ve foto hayatıma girdiği ilk güne ait. Henüz 45 günlük... Gelelim dostlarımızla yaşamaya başladıktan sonra olacaklara; Hayatınıza öyle ya da böyle bir kedi girip onunla yaşamaya başladığınızda uzun bir süre evden çıkmak istemezsiniz..

İş, güç vs. sebeplerden evden ayrıldığınızda genellikle nereye baksanız dostunuzun silületi gözünüzde canlanır.

Okul hayatınız boyunca okumadığınız kadar yazı okuyup ona nasıl daha iyi bakabileceğinizi öğrenmeye çabalarsınız.

Çağımızın olmazsa olmazı teknolojiden bu uğurda yararlanıp sosyal paylaşım sitelerindeki gruplara üye olur yeni insanlarla tanışırsınız.

Bir süre sonra evinizin artık kedinin olduğunu ve sizin bir misafir ya da en fazla ev arkadaşı olabileceğinizi anlarsınız ve ev sahibiniz kilitli kapıları hiç sevmez.

Özellikle yalnız yaşamaya alışık biriyseniz geceleri yatağınızda sıkıntı çekebilirsiniz. Gece yarısı kafanızın üzerinden geçen patiler, üzerinize zıplayan bir kedi, ya da sabaha karşı suratınıza vuran ponpon bir kuyrukla uyandırılmak çok korkunç olabir :O Ama eminim çok hoşunuza gidecektir.

Dostunuz büyüdükçe ne kadar iyi bakarsanız bakın hastalanacaktır, sanki çocuğunuz hastalanmış gibi sabahlara kadar uyuyamadığınız, panikle veterineri aradığınız günler olacaktır.. PANİKLEMEYİN...

Çünkü kısa süre sonra bir veterinerin uzmanlığına neredeyse sahip olacaksınız... Hele ki benim gibi büyük baş hayvancılığın yaygın olduğu küçük bir ilçede yaşıyorsanız.

Hatırlıyorumda bir süre önce veterinerime erkek kedilerde kızışma döneminde çiftleşememekten olan yağlı kuyruğun ne olduğunu öğretmiştim. Unutmadan. Sosyal paylaşım sitelerinde %70 oranında dostunuzun ya da dostunuzla birlikte fotoğraflarınız olacak.

Dostunuz gözünüzün önünde büyüyecek, yavaş yavaş hayatınıza işleye işleye.

Günleriniz birlikte, dopdolu ve sevgi içinde geçecek.

Ve böyleeee uzayıp gidecek..

Bencemin sonunda sizi temin ederim ki... BİR KEDİDEN SONRA MUTLAKA DEVAMI GELECEK.