Hayat Dediğin Dört Mevsim

HZ. Ömer bir kişiye günlük bir akçe verir ve kendisine hergün gelip ya ömer ölüm var diye ölümü hatırlatmasını ister. Adam her gün HZ. Ömerin yanına gelir ve ya Ömer ölüm var der ve akçesini alıp gider Yine adam görevi üzerine HZ. Ömerin yanına gelir ve ya Ömer ölüm var der akçesini alır

-HZ. Ömer artık gelme der adama.

-Adam hayretle yanlış bir şeymi yaptım ya Ömer diye sorar.

-Hayır der HZ. Ömer artık ölümü hatırlatmana gerek yok, sakalımda bir tane beyaz çıktı, artık ölümü unutmam der.

Aynı bir kitap gibidir insan ömrü giriş, gelişme, sonuç gibi insan doğar, büyür, ölür 3 kısa kelime

İLKBAHAR

Aslında doğayla aynı değilmiyiz ilk baharın o hafif sıcak hafif seyreleyen yağmuru arasında açan bir çiçek gibidir gözlerimizi açtığımızda bir çiçek gibidir; narin, zarif, kırılgan, muhtaç annenizin koynunda büyürsünüz neden insanı anlatmak için uzağa gideriz ki; doğa bize zaten nasıl geldiğimizi göstermiyor mu?

Bahar çocukluğumuz gibi değil midir?

Aynı annemizin kızmaları yağan yağmur gibi kısa ardından doğan günüş gibi sevgisi iliklerimize kadar hisederiz.Aslında hayatımızın en özleyeceğimiz en mutlu en özgür dönemimizdir aslında tek amacımız sokak da beş dk daha fazla oyun oynamaktır.

Arkadaşımızdan gördüğümüz salçalı ekmeğe sebep oyunu bırakıp salçalı ekmek istediğimiz dün gibi değilmidir.

İlk baharın sonları aslında ergenliğinde başlangıcı değilmidir ısrarla açan güneş gibi artık ömrünüzdeki oyunların mutlulugun yerini harıl harıl çalışmaya bırakacaktır aslında.

YAZ

Ağaçtaki meyve gibi fiziksel gelişimimizin çoğunu tamamlamışızdır. Sadece olgunlaşma dönemimiz için tarlada ordan oraya koşan karıncalar gibi gençlik dönemimizde böyle değil midir?

Ne yapacağımızı bilmeden ordan oraya koştururuz sürekli bir gelişim sürecidir aslında yaz artık pişme vaktidir insanoğlu için.

Yazın ortaları aslında evlilik dönemi gibidir artık meyve vaktidir. Artık ömürümüze bir şekil vermişizdir ve en önemlisi meyve zamanıdır hasat zamanıdır belkide kendi çocuklarımızı kucağımıza aldıgımız dönemdir. Artık güneş kısala kısala doğmaktadır. Aslında en acı mevsim yazdır çünki artık kendimiz için değil çocuklarımız için yaşıyoruzdur. Her kısalan gün aslında ömrümüzden hergün birer dk çala çala geçer işte bu yüzden en acı dönem yazdır aslında .

SONBAHAR

Sonbahar asılında ilkbaharla benzerdir nasıl ki ilk bahar da yavaş yavaş hergün biraz daha uzaya uzaya ilerliyorsa tam tersi artık ömrümüzden ala ala geçer nasıl ki ilk baharda yavaş yavaş kazandığımız yetilerimizi bu mevsimde de yavaş yavaş kaybederiz artık.

Ağaçtan her dökülen yaprak gibi ömrümüzden birer birer düşer. Artık hastalıkların başlangıcıdır aslında yaşlılığın başlangıcıdır.

KIŞ

Kısaldıkça kısalan günlerin ardından yerini soğuğa kaptırmıştır. Artık iliklerimize kadar ısıtan güneş yoktur artık kısacıkdır hayat bir kış günü gibi artık ömrümüz sadece geçmişe dönüp tebesüm etmekdir. Kısacık gün ışığı gibi sadece yaad etmektir. sonbaharın o acı dolu yağmurlarına rüzgarına karşı dimdik durmuş çevremizdekilere çocuklarımıza eşimize karşı ben daha ne baharlar görecem derken aslında en çok yarayı almışdır.

Vücudumuz kışın bastıran karına fırtınasına dayanamayan bir ağaç dalı gibi tam ortasından kırılmışızdır ama sonuna kadar direnmişizdir. En son bir rüzgar eşliğinde artık ailemizden ayrılma vaktidir artık ailemizde başkalarına yer açma vaktidir budanan bir agaç gibi daha çok gelişmesini sağlamak gibi...

Evet arkadaşlar ölüm aslında bize bu kadar yakınken hala neden yarın kaybedeceğimiz annemizin babamızın büyüklerimizin kıymetini bilmiyoruz. evet hataları olmuş olabilir herkesin kırmış, kırılmış olabiliriz geçmişe dönüp keşke dememek için yapsaydım dememek için neden şimdi annemizin babamızın elinden öpmüyoruz neden birgün geriye döndüğümüzde pişman olalım.

Yukarıda da verdiğim örnek gibi ölüm heran kapımızdadır, hatırlamak için bir sebebe ihtiyacımız yok aslında.

Arkadaşlar bu benim ilk bencemdi zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim.